30 Μαΐου 2018

Η είδηση και ο ποιητής


Η είδηση:
Με απόφαση Συγκλήτου ..Επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικών του ΤΕΙ Ηπείρου ,στην Πρέβεζα,αναγορεύτηκε ο Ιφκλείδης Τσακαλώτος για την προσφορά του στην οικονομική επιστήμη.

Ο ποιητής (Κ.Γ. Καρυωτάκης, Πρέβεζα):
Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.

 

ΥΓ. Απο κει άντλησαν οι άνθρωποι το χρήμα τους ,αντλούν και τις ιδέες τους (σχολιάζει στο βιβλίο του "ο Λόρκα και οι ρίζες" ο Τ.Λιγνάδης για τον δωσολογισμό του πνεύματος ...)


22 Μαΐου 2018

Ωδή στον Παύλο Τσίμα.



Απάνω μου έχω πάντοτε στη ζωνη μου σφιγμένο
ένα μικρό αγελαδινό λόου φατ γιαούρτι
όπως αυτά που συνηθούν και δίνουν οι διαιτολόγοι
που από έναν γέρο γαλατά αγόρασα απ'τη στάνη


Θυμάμαι, ως τώρα να `τανε, το γέρο γαλακτοπώλη,
όπου έμοιαζε με μια παλιά ελαιογραφία του Γκόγια,
ορθόν πλάι σε μαλακά τυριά και σε βαρέλια φέτα,
να λέει με μια βραχνή φωνή τα παρακάτου λόγια:

«Ετούτο το γιαούρτι, εδώ, που θέλεις ν’ αγοράσεις
με ιστορίες αλλόκοτες ο θρύλος το `χει πήξει,
κι όλοι το ξέρουν πως αυτοί που κάποια φορά το `χαν,
καθένας κάποιον άνθρωπο δικό του έχει λερώσει.

Ο Δον Μπαζίλιο λέρωσε μ’ αυτό τη Δόνα Τζούλια,
την όμορφη γυναίκα του γιατί τον απατούσε.
ο Κόντε Αντόνιο, μια βραδιά, τον δύστυχο αδελφό του
με το γιαούρτι τούτο εδώ κρυφά λιμοκτονούσε.

Ένας αράπης τη μικρή (λ)ερωμένη του από ζήλεια
και κάποιος τσοπάνης Ιταλός ένα Γραικό κτηνοτρόφο.

Χέρι με χέρι ξέπεσε και στα δικά μου χέρια.
Πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μα αυτό μου φέρνει τρόμο.

Σκύψε και δες το, ένα κεσέ κι μία πέτσα έχει,
είναι αλαφρύ για πιάσε το δεν πάει ούτε ένα κουάρτο,
μα εγώ θα σε συμβούλευα κάτι άλλο να πετάξεις.»
Πόσο έχει; Μόνο φράγκα εφτά. Αφού το θέλεις φάτο.

Ένα γιαούρτι έχω λευκό, στη ζωνη μου πηγμένο,
που η ιδιοτροπία μ’ έκαμε και το `καμα δικό μου,
κι αφού κανένα δε μισώ στον κόσμο να λερώσω,
φοβάμαι μη καμιά φορά λεκιάσω τον εαυτό μου...
  
Γιάννης Χασανάκος
ο λόγος εδω 

21 Μαΐου 2018

My little boy, mine oh mine


Γραμμένο για τις σφαγές αμάχων Παλαιστίνιων στους καταυλισμούς Σάμπρα και Σατίλα από τον Αριέλ Σαρόν το 1982. Με τα λόγια του Fabrizio De André, τραγικά επίκαιρο:

"Sidon is the Lebanese city that gave us, beyond the letters of our alphabet, even the invention of glass. I imagined myself, after the sudden attack of General Sharon in 1982, as a middle-aged Arab man, dirty, desperate, certainly poor, holding in his arms his own son, chewed up by the steel tracks of an armored tank. . . . The 'little death' alluded to at the end of this song should not be confused with the death of a little boy. Rather it is understood metaphorically as the end of a civilization and culture of a small country: Lebanon, Phoenicia, which at its discretion was perhaps the greatest nurse of Mediterranean civilization."

" η Σιδώνα είναι πόλη του Λιβάνου που μας έδωσε, πέρα από τα γράμματα της αλφαβήτου μας, ακόμα και την εφεύρεση του γυαλιού. Φαντάστηκα τον εαυτό μου, μετά την ξαφνική επίθεση του στρατηγού Σάρον το 1982, ως ένα μεσήλικας άραβα, βρώμικο, απελπισμένο, σίγουρα φτωχό, κρατώντας στα χέρια του τον ίδιο του τον γιο, νεκρό... Ο "μικρός θάνατος" που αναφέρεται στο τέλος αυτού του τραγουδιού δεν πρέπει να συγχέεται με το θάνατο ενός μικρού αγοριού. Είναι μάλλον κατανοητό ως το τέλος ενός πολιτισμού και μιας μικρής χώρας: Ο Λίβανος, η φοινίκη, η οποία κατά τη διακριτική της ευχέρεια ήταν ίσως η μεγαλύτερη νοσοκόμα του μεσογειακού πολιτισμού."

Οι στίχοι και στα αγγλικά εδω 

20 Μαΐου 2018

Άμπελ, κοίταξε αυτή την εικόνα.


" Άμπελ, κοίταξε αυτή την εικόνα. Κοίταξε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Είναι ανίκανοι για επανάσταση - είναι πολύ ταπεινωμένοι, πολύ φοβισμένοι, πολύ εξαθλιωμένοι. Αλλά σε δέκα χρόνια τα δεκάχρονα παιδιά θα έχουν γίνει είκοσι χρονών, τα δεκαπεντάχρονα θα είναι είκοσι πέντε. Στο μίσος που κληρονόμησαν από τους γονείς τους, θα προσθέσουν τον δικό τους ιδεαλισμό και την ανυπομονησία τους. Κάποιος θα βγει μπροστά και θα βάλει τα ανομολόγητα αισθήματα τους σε λέξεις, κάποιος θα τους υποσχεθεί ένα μέλλον, κάποιος θα προβάλλει απαιτήσεις, κάποιος θα μιλήσει για μεγαλείο και θυσίες. Οι νέοι και άπειροι θα δώσουν το θάρρος και την πίστη τους στους κουρασμένους και τους αναποφάσιστους και τότε θα γίνει μια επανάσταση και ο κόσμος μας θα αφανιστεί μέσα στο αίμα και τη φωτιά.."
(Ο Χανς στο αυγό του φιδιού ,του Μπέρκμαν )


4 Απριλίου 2018

5 η ώρα που ΧΑΡΑΖΕΙ (Μνήμη Μ.Παρασκευής του 1944)


5 η ώρα που ΧΑΡΑΖΕΙ

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου παρουσιάζει ένα θεατρικό δρώμενο αφιερωμένο στη μνήμη των τριών Αγωνιστών (Πάνο Σούλο, Χρήστο Σαλάκο και Αβραάμ Αναστασιάδη) που κρέμασαν οι Γερμανοί στην κεντρική πλατεία, τη Μεγάλη Παρασκευή του 1944.
Η παρουσίαση θα γίνει στις 5 η ώρα το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής στην κεντρική πλατεία.

Σύλληψη ιδέας, δραματουργική επεξεργασία, εικαστικό περιβάλλον:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ
σκηνοθεσία: ΓΙΟΥΛΗ ΜΑΡΟΥΣΗ
τραγούδι: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΥΦΑΝΤΗ
κρουστά: ΜΑΚΗΣ ΦΕΓΓΟΥΛΗΣ
κλαρίνο: ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΑΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
φωτογραφίες: ΛΕΝΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΗ

Ερμηνεύουν οι: ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΑΠΑΛΕΞΗ, ΓΙΩΡΓΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΗΤΡΟΜΑΡΑΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΒΑΡΑΣ, ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΛΕΙΤΣΙΚΑΣ, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΡΜΑΚΗΣ

Ευχαριστούμε για την εθελοντική συμμετοχή στην παράσταση, τους παρακάτω:

ΑΓΑΘΗ ΑΓΓΕΛΑΚΗ
ΓΕΩΡΓΙΟ ΑΓΓΕΛΗ
ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΑΤΣΕΛΗ
ΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑΠΡΑΚΗ
ΚΩΣΤΑ ΓΙΔΑΡΗ
ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΚΕΚΑ
ΠΟΛΥΞΕΝΗ ΓΚΟΥΡΝΕΛΟΥ
ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΓΟΥΛΑ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΓΟΥΛΑ
ΝΤΙΝΟ ΓΟΥΡΓΟΛΙΤΣΑ
ΔΗΜΗΤΡΑ ΔΕΡΤΗΜΑΝΗ
ΑΛΕΞΗ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΛΟ
ΝΙΚΟ ΔΙΩΤΗ
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΔΟΝΟΥ
ΚΩΝ/ΝΑ ΕΥΘΥΜΙΟΥ
ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΖΩΝΑΡΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΖΩΝΑΡΑ
ΧΡΗΣΤΟ ΖΩΝΑΡΑ
ΤΑΣΟ ΖΩΤΟ
ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΚΑΜΑΡΙΑΡΗ
ΝΟΤΗ ΚΑΜΑΡΙΑΡΗ
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΚΑΜΜΕΝΟ
ΝΙΚΟ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΑΠΠΑ
ΔΗΜΟ ΚΑΠΩΝΗ
ΝΙΚΟ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟ
ΝΙΚΟ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗ
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΓΚΟΛΟΥ
ΜΠΑΜΠΗ ΚΟΛΛΙΔΑ
ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΜΠΑΡΟΥΛΗ
ΝΑΤΑΣΣΑ ΚΟΝΤΟΚΩΣΤΑ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΟΝΤΟΥΛΗ
ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΡΑΚΗ
ΑΔΑΜΑΝΤΙΑ ΚΟΥΚΟΥΝΑ
ΕΛΕΝΗ ΚΟΥΤΣΑΦΤΗ
ΓΙΑΝΝΗ ΚΡΑΝΙΑ
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΚΡΑΝΙΑ
ΓΙΩΡΓΟ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟ
ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΩΣΤΑΡΕΛΛΟΥ
ΚΩΣΤΑ ΛΕΤΣΑ
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΑΡΑΒΕΛΗ
ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΓΩΝΗ
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΗ
ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΜΑΤΣΟΥΛΗ
ΣΤΕΛΙΟ ΜΕΡΜΥΓΚΗ
ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΤΣΟ
ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΣΟ
ΒΛΑΣΗ ΜΙΖΑΛΟ
ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΥΛΩΝΑ
ΣΠΥΡΟ ΜΟΣΧΟΝΑ
ΣΩΤΗΡΗ ΜΟΥΤΟΠΟΥΛΟ
ΓΩΓΩ ΜΠΙΚΑ
ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΠΛΑΧΟΥΡΑ
ΚΩΣΤΑ ΝΑΚΟ
ΓΙΑΝΝΗ ΝΕΙΛΑ
ΜΑΡΘΑ ΝΤΖΑΛΑ
ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟ
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΠΑΠΑΝΟΥ
ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΠΑ
ΕΥΔΟΚΙΑ ΠΑΠΟΥΤΣΗ
ΓΙΩΡΓΟ ΠΙΣΤΙΟΛΑ
ΚΩΣΤΑ ΠΙΣΤΙΟΛΑ
ΤΖΕΝΗ ΠΟΛΙΤΗ
ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΠΡΟΒΙΔΑ
ΦΩΤΕΙΝΗ ΠΡΟΒΙΔΑ
ΚΡΙΤΟ ΡΑΠΤΗ
ΚΩΣΤΑ ΣΑΜΨΩΝ
ΜΑΡΙΑ ΣΙΓΚΟΥΝΑ
ΧΡΥΣΑ ΣΠΑΗ
ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΗΛΙΓΑΔΑ
ΜΑΙΡΗ ΤΣΙΡΚΑ
ΚΩΣΤΑ ΤΣΟΛΚΑ
ΗΛΙΑ ΥΦΑΝΤΗ
ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ ΦΥΛΑΚΤΟΥ
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΧΑΪΝΤΙΝΗ
ΧΑΡΗ ΧΑΡΔΑΛΙΑ
ΕΛΕΝΗ ΧΑΡΜΑΝΤΖΗ
ΠΑΝΟ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

Ευχαριστούμε θερμά για την προσφορά τους στην πραγμάτωση της παράστασης:
 τον ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΚΑΜΜΕΝΟ
 τον ΜΑΝΘΟ ΚΑΠΝΙΑΡΗ
 τον ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΜΠΟ
 την ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΝΙΚΑ και
 την ΕΥΓΕΝΙΑ ΜΑΡΟΥΣΗ
   
Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Αγρινίου

25 Μαρτίου 2018

θέλει Αρετή και Τόλμην η Ελευθερία


Επέτειος εθνεγερσίας παγιδευμένη στην υποτέλεια διεθνών ανέσεων. Άπραγα λόγια, ένδεια, ανημπόρια... Στην εποχή της λήθης, να θυμάμαι. Το "μη φοβού" Ευαγγελισμός. Πάθος πικρό η οδός προς την Ανάσταση. "Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι· θέλει Αρετή και Τόλμην η Ελευθερία".

Χρήστος Μποκόρος

26 Φεβρουαρίου 2018

Ο "ενοχλημένος και η επιστρέφω τα χρήματα κ.Αντωνοπούλου"

ή όταν η κυβέρνηση αποφασίζει να αγνοήσει την πραγματικότητα

Στη σημερινή παράσταση Μαξίμου ,σχετικά με την επιδότηση της κ.Αντωνοπούλου ,παρακολουθούμε το επεισόδιο ο ενοχλημένος Τσίπρας και η μετανοημένη υπουργός που παραιτείται ,δεν παραιτείται και επιστρέφει τα χρήματα το λαό .

Λοιπόν για να τελειώνουμε με την επικοινωνιακή φαρσοκωμωδία :Στις 14 Αυγούστου του 2015 ψηφίστηκε στη Βουλή με 222 Ναι το τρίτο μνημόνιο (4336).Στο κεφάλαιο Δ παράγραφος 25 βλέπουμε τη διάταξη για την επιδότηση ενοικίου ΚΑΙ σε υπουργούς που δεν έχουν την βουλευτική ιδιότητα (δηλ όπως ισχύει και για αυτούς που έχουν την βουλευτική ιδιότητα) και όλα αυτά με αναδρομική ισχύ από 1/2/2015.Δηλαδή ο "ενοχλημένος" σήμερα κ. Τσίπρας την ώρα που φτωχοποιούσε χώρα και λαό φρόντισε ,όπως κάθε καλός επιχειρηματίας ,να εξασφαλίσει golden boys και girls που θα εργαζόταν υπέρ θεσμών και δανειστών .

Η δε "μετανοημένη" σήμερα κ.Αντωνοπούλου το επιβεβαίωσε λίγο αργότερα αρθρογραφώντας στην Αυγούλα



Το μνημόνιο (και η παράγραφος 25) που βελτίωσε αναμφισβήτητα τη θέση πολλών ,αλλά της χώρας και του λαού σίγουρα οχι ,εδώ

"Ανήθικο" δίδαγμα :
όταν η κυβέρνηση αποφασίζει να αγνοήσει την πραγματικότητα και η επικοινωνιακή διαχείρηση επιχειρεί να καλύψει τη βαρβαρότητα ,τα αποτελέσματα είναι φαιδρά.