Το σημαντικό δεν είναι οι ρόλοι. Το μόνο που έχει σημασία είναι η ανθρώπινη επικοινωνία

"Κάπου στη Γιουγκοσλαβία . Το τρένο φθάνει στον σταθμό .Οι επιβάτες κατεβαίνουν από τα βαγόνια για να αλλάξει ο χαλασμένος συρμός.Περπατούν στην αποβάθρα ,κρυώνουν ,μιλούν μεταξύ τους,καπνίζουν .Από το βαγόνι κατεβαίνει μια γυναίκα με γούνα και γυαλιά με στρας.Κοιτάζει γύρω ,κάτι της τραβά την προσοχή και κατευθύνεται προς το γραφείο όπου ο σταθμάρχης κάθεται βαριεστημένα στη μοναδική καρέκλα που υπάρχει .Ανασηκώνει τα λεπτά της φρύδια και τον διατάζει στα γαλλικά "Levez-vous s'il vous plait! " ("Σηκωθείτε παρακαλώ!") .Αυτός υπακούει .Του παίρνει την καρέκλα και κάθεται  "Ca e'est mieux ,merci" ("Ετσι είναι καλύτερα ,ευχαριστώ..") .
Θα μπορούσε να ήταν μια σκηνή από ταινία ...Είναι σκηνή από τη ζωή της Κατίνας Παξινού .."




ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ - Κατίνα Παξινού - http://www.projethomere.com from Helene Kemiktsi on Vimeo.

Ζωή σαν σενάριο ,όνομα θρύλος για το νεοελληνικό θέατρο ,ερμηνείες αξεπέραστες .Από τη "Βεατρίκη" ,που έγραψε για εκείνη ο Δ.Μητρόπουλος ,στο θίασο της Μ.Κοτοπούλη  με τη "γυμνή γυναίκα" του Ανρί Μπατάιγ ,θιασάρχης δίπλα στους Αιμίλιο Βεάκη και  Αλέξη Μινωτή και από κει Κλυταιμνήστρα στον "Αγαμέμνονα" στο Εθνικό.
Στηρίζει την απόφαση του Δ.Ροντήρη να παρουσιάζεται το αρχαίο δράμα στους  υπαίθριους χώρους, απ' όπου και ξεκίνησε .Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1938 υποδύεται την Ηλέκτρα του Σοφοκλή ,σε σκηνοθεσία Δ.Ροντήρη σε μια ιστορική παράσταση στο Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου .Είναι η πρώτη επαγγελματική παράσταση των νεότερων χρόνων που ανεβαίνει στην Επίδαυρο.

Όσκαρ β΄γυναικείου ρόλου  το 1943 για την Πιλάρ στο "Για ποιον χτυπάει η καμπάνα" του Χεμινγκγουέι,Παραλαμβάνοντας το βραβείο θα πει " Το δέχομαι για λογαριασμό των συναδέλφων μου του Εθνικού θεάτρου ,ζωντανών ή νεκρών " Κανείς δεν μπορούσε μνα γνωρίζει εκείνη την εποχή ποιοι ήταν ζωντανοί πίσω στην Ελλάδα .

 Η  ίδια  σε ντοκιμαντέρ του NBC που αφορούσε στη ζωή της  αυτοσυστήθηκε με τα παρακάτω λόγια :"Είμαι ένας άνθρωπος όπως όλοι. Έζησα. Έκανα παιδιά. Έθαψα παιδιά και πόνεσα θάβοντας αυτά τα παιδιά. Το σημαντικό δεν είναι οι ρόλοι. Το μόνο που έχει σημασία είναι η ανθρώπινη επικοινωνία"

 
Από την εκπομπή Παρασκήνιο μέρος πρώτο 
Παρασκήνιο μέρος δεύτερο 

Αρχικό απόσπασμα και πληροφορίες  είναι από άρθρο της Μελίσσας Στοίλη
η φωτογραφία Nelly