Η Αθήνα αδειάζει σιγά σιγά.

Η απόσταση που χωρίζει τα σπίτια μας είναι 50 βήματα.

Κάθε φορά που την βλέπω να ανεβαίνει τα σκαλοπάτια του σπιτιού της στη Ριζάρη, μπαίνω στο Pastry Family κι αγοράζω εκείνα τα βουτήματα βουτύρου που την είχα δει πρώτη φορά να αγοράζει. Για πολλά χρόνια την βλέπω πιασμένη χέρι-χέρι με τον άντρα της ζωής της, τον Γιώργο Μαρινάκη. Μια μέρα πριν από 6 χρόνια, έξω από το σπίτι διαβάζω την αναγγελία του θανάτου του.

Την πρώτη φορά που αντίκρυσα το πρόσωπό της ήταν στο γυμνασιακό βιβλίο των αρχαίων ελληνικών, ως Ιφιγένεια στην χώρα των Ταύρων.

Την τελευταία φορά ήταν μπροστά από το Pastry Family πριν 2 χρόνια. Φορούσε μεταξωτό νυχτικό, ήταν ξυπόλυτη και φαινόταν χαμένη.

Για αποχαιρετισμό ανέβηκα μετά από 3 χρόνια απόψε στο Λυκαβηττό. Στο θέατρο της. Σκέφτομαι πως είμαι "καθαρός" εδώ και 8 χρόνια...

Απόψε, που σύμφωνα με το Ιουλιανό Ημερολόγιο, είναι ημέρα που η Ρωσσία, το Άγιον Όρος και τα Ιεροσόλυμα, εορτάζουν την Γέννηση του Ιησού Χριστού.

Η Αθήνα αδειάζει σιγά σιγά.

 Μάνος Λαμπράκης

Για την  Αννα Συνοδινού
Ευχαριστούμε που έκανε τον κόσμο μας πιο όμορφο .Καλό ταξίδι.
.