Τι κι αν η Ιστορία είναι ρόδα που γυρίζει ,φέρνοντας τον ένα λαό στη θέση του άλλου ,κάποιοι ξεχνάνε και με τη σειρά τους αρνούνται " ένα ποτήρι νερό".
Παλαιόκαστρο να το ξαναπείτε ,τίποτε Ωραίο δεν έχει τόση ασχήμια.
Ασχήμια ανώνυμη "καλυπτόμενη" πίσω απο ταμπέλα συλλόγου ,αλλά με την ιδιότητα του γονιού- τι ειρωνεία.
Ἄκουσα σήμερα ἀπὸ ἕναν πρόσφυγα τοῦτο: Βγῆκαν κυνηγημένοι σ' ἕνα ἑλληνικὸ νησί. Μαγαζιά, σπίτια, πόρτες, παράθυρα, ἔκλεισαν ὅλα μονομιᾶς. Αὐτὸς μὲ τὴν γυναίκα του μέσα στὸ κοπάδι. Τὸ μωρὸ ἕξι μέρες νὰ τραφεῖ· ἔκλαιγε, χαλνοῦσε τὸν κόσμο. Ἡ γυναίκα παρακαλοῦσε γιὰ νερό. Τέλος ἀπὸ ἕνα σπίτι τῆς ἀποκρίθηκαν: "'Ενα φράγκο τὸ ποτήρι". Κι ὁ πατέρας συνεχίζει: "Τί νὰ κάνω, κύρ-Στράτη, ἔφτυσα μέσα στὸ στόμα τοῦ παιδιοῦ μου γιὰ νὰ τὸ ξεδιψάσω".
Γ.Σεφέρης - Έξι νύχτες στὴν Ἀκρόπολη
ΥΓ.Το '22 η επιτροπή αποκατάστασης προσφύγων αποφάσισε την εγκατάσταση προσφύγων ,απο τον Πόντο και τον Καύκασο,στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης (πρόποδες του όρους Σιβρί ) ,στο Παλαιόκαστρο .Σύμφωνα με μαρτυρίες παλιών κατοίκων ,μετά απο πρόταση των προσφύγων ,αποφασίστηκε επίσης η αλλάγή του ονόμαστος από Παλαιόκαστρο σε Ωραιόκαστρο ,εις ανάμνηση ιστορικού κάστρου που βρίσκεται στο Χάρτς της Άρδασσας του Πόντου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου