(..)..γιατι ,με δυο λέξεις,είναι το σημείο όπου λύεται ,και ξεσπά ,και βρίσκει την κάθαρσή του ένα υπόκωφο δράμα που παίζεται δύο χιλιάδες χρόνια για τον ελληνισμό..
..Τα ανείπωτα ,τα άναρθρα ,τα ακατονόμαστα ,μιας απέραντης γενιάς συνωστίζονται μέσα στο φαράγγι ,την ψυχή αυτού του ανθρώπου που,κλειστός μέσα στο κελί του ,προσπαθεί να δημιουργήσει ανοίγοντας τους κρουνούς μιας βαθιάς συνείδησης,"απωθημένης" για αιώνες ,και όχι μαζεύοντας γνώση απο τον έξω κόσμο ..όλα αυτά είναι μέσα του ..
..Είναι όλα τα ρεύματα και όλες οι ριπές της ελληνικής παράδοσης -ολόκληρης της ελληνικής παράδοσης απο την εποχή που σώπασαν οι τελευταίοι Αλεξανδρινοί τεχνίτες -που περνούν απ'την αιολική λύρα ,την ευαίσθητη και σύγχρονη προσωπικότητα του ποιητή ,και αφήνουν ήχο:
Κι'αν είμαι δέντρο ,είμ'ενα δέντρο
απο χορδή ,και μουσική,
και τίποτ'άλλο ...
Γ.Σεφέρης -Δοκιμές πρώτος τόμος. Κωστής Παλαμάς(σελ.219-221) .Εκδόσεις Ικαρος
Στην Πάτρα 13 Ιανουαρίου 1859 γεννήθηκε ο ποιητής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου