Πως άλλαξε έτσι η Μonopoly;

Τόσοι πολλοί παίχτες να παίζουν για λογαριασμό του Mr.Μonopoly ,σόρρυ στρατηγικού επενδυτή ...

Δεκτή η απαίτηση των επενδυτών για τους ουρανοξύστες στο Ελληνικό

Εγκρίθηκε από το Κεντρικό Συμβούλιο Διοίκησης για την Αξιοποίηση της Δημόσιας Περιουσίας το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος βάσει του οποίου θα πολεοδομηθεί το Ελληνικό. Οι έξι ουρανοξύστες θα έχουν ύψος 200 μέτρων έκαστος, παρά το ότι το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) έχει τονίσει πως κανένα από τα κτίρια που θα κατασκευαστούν δεν πρέπει να υπερβαίνει το ύψος των 156 μέτρων του λόφου της Ακρόπολης. Η Λυδία Κονιόρδου είχε συμφωνήσει αρχικά με τους αρχαιολόγους, αλλά τελικά επικράτησε η θέση των επενδυτών.

Ακριβή μου ιδιωτικοποίηση

Οι κυβερνήσεις επιχειρηματολογούν υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων λέγοντας πως φέρνουν επενδυτές.Λένε επίσης οτι οι υπηρεσίες που προσφέρουν οι ιδ.επιχειρήσεις είναι αποτελεσματικότερες .

Νέα έρευνα του Corporate Watch έδειξε πως τα νοικοκυριά στο Ην Βασίλειο θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν μέχρι 250 λίρες το καθένα ,εάν η ενέργεια ,το νερό και οι σιδηρόδρομοι είχαν δημόσια χρηματοδότηση.

Οι ιδιωτικές εταιρείες ενέργειας (ηλεκτρικό ,φυσικό αέριο) ,ύδρευσης και σιδηροδρόμων πληρώνουν σε επενδυτές και μετόχους εκτός της χώρας 12 δισ.
Συνολικά, με φθηνότερα επιτόκια δανεισμού από το δημόσιο θα  εξοικονομούσαν 6,5δις:
4,2 δισ. στην ενέργεια
2 δις στο νερό και
352 εκατομμύρια στο σιδηρόδρομο


Όσον αφορά το δεύτερο επιχείρημα (οτι οι υπηρεσίες είναι αποτελεσματικότερες ) η πραγματικότητα λέει πως οι καταγγελίες κατά των εταιρειών φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας ποτέ δεν ήταν σε υψηλότερο σημείο ,οι διαρροές νερού φτάνουν το 22% και η ηλικία των αμαξοστοιχιών συναγωνίζεται τα χρόνια της ιστορίας του σιδηροδρόμου .
 Οι τιμές και τα κόμιστρα συνεχίζουν να αυξάνονται ταχύτερα από τα εισοδήματα, καθιστώντας αυτές τις ζωτικές υπηρεσίες απαγορευτικές για πολλούς .


Ολόκληρη η έρευνα εδώ

Free Water Νερό για όλους De l'eau pour tous Agua para todos

Τα "μυστικά του Βάλτου"

H φωτογραφία είναι από το Πρώτο Θέμα,όπου με αφορμή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ουσιαστικά επαναφέρει το αφήγημα Κακό Δημόσιο vs Καλός ιδιωτικός τομέας.
Τι ξεχνάει όμως το "ρεπορτάζ";

Το Κέντρου Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ),στις 23-1-2017 ,πριν τη παραχώρηση στο δημόσιο δηλ ,υπέγραψε πενταετή (5) σύμβαση με την Engie Hellas για τη διαχείριση των εγκαταστάσεων του ΚΠΙΣΝ. Στη σύμβαση υπάγεται και το "κανάλι" του αρχιτέκτονα Ρέντσο Πιάνο (αυτός είναι ο Καλατράβας των νερών) .
Η σύμβαση να πούμε εδώ είναι δεσμευτική για το κράτος ,και αυτό ήταν απαράβατος όρος του ιδρύματος για να πραγματοποιηθεί η "δωρεά" : http://www.euro2day.gr/…/symvash-gia-diaheirish-egkatastase…

Δηλαδή η εταιρεία είναι υπεύθυνη για ό,τι δείχνει η φωτογραφία ..Αν λοιπόν υπάρχει πρόβλημα ,αυτό ίσως οφείλεται τόσο στις υπηρεσίες που προσφέρει η ιδιωτική εταιρεία,όσο και στην ασφάλεια που της δίνει η σιγουριά της πενταετίας.

Ποιά είναι η Engie και γιατί βολικά δεν αναφέρεται ; Ισως γιατί ανήκει στην GDF Suez Energy Services,παλιά γνωστή από την ιδιωτικοποίηση του νερού στη Θεσσαλονίκη ,στη Γαλλία ή στην Αργεντινή και αλλού (Τα αποτελέσματα της τεχνογνωσίας της εταιρείας είναι επίσης γνωστά ,ανά τον κόσμο).

Αλλά και πως να κατηγορήσεις έναν "βέβαιο μνηστήρα" των εταιρειών ύδρευσης ,όταν περιμένεις να μπει μπροστά η συμφωνημένη με τους δανειστές πώληση μειοψηφικών ποσοστών των δύο εταιριών ύδρευσης; Θα χαθεί το τρένο της "Ανάπτυξης" http://www.dealnews.gr/…/159391-ENGIE-HELLAS-%CE%93%CE%B9%C…

ΥΓ.Η ευθύνη της κυβέρνησης,στο συγκεκριμένο θέμα, βρίσκεται στο ότι δεν έβαλε ποτέ το ερώτημα :Πόσο δωρεά είναι αυτή η "δωρεά";
( και άλλα ερωτήματα δεν έβαλε ,αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης)

Αξίζει να διψάσεις για τα "ιδανικά" των πολυεθνικών..

Με ψήφους 48 υπερ και 28 κατά εγκρίθηκε (από τους δικαστές) ,τη Δευτέρα ,η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης -αποχέτευσης της πόλης του Rio de Janeiro
Σύμφωνα με τις διεθνείς "προδιαγραφές" των σύγχρονων εμπορευματοποιημένων Ολυμπιακών Αγώνων ,αξίζει να διψάσεις για τα "ιδανικά" των πολυεθνικών.

Free Water Νερό για όλους De l'eau pour tous Agua para todos

**Λίγο πριν αρχίσουν οι Ολυμπιακοί αγώνες η πόλη είχε κηρύξει ουσιαστικά χρεοκοπία με τον κυβερνήτη Φρανσίσκο Ντορνέλες να περιγράφει την κατάσταση σαν “οικονομική καταστροφή”.Η πόλη του Ρίο πήρε δάνειο 870 εκατομμύρια δολάρια από την κεντρική κυβέρνηση για να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της, (έξοδα ασφάλειας των αγώνων και κυρίως για μια γραμμή του μετρό που συνδέει τις αθλητικές εγκαταστάσεις που πλέον ρημάζουν) ,αλλά στους όρους του δανείου που έθεσε η κεντρική κυβέρνηση ως άλλο ΔΝΤ ,η, Παγκόσμια τράπεζα (ή μήπως ως εκπρόσωπός τους) ήταν να πουληθεί το δίκτυο ύδρευσης της πόλης.
 Πηγή 

Bίντεο από την επίθεση της αστυνομίας κατά διαδηλωτών και δημοσιογράφων ,εδώ 

Οι Ολυμπιακοί αγώνες ,η Λαγκάρντ και ο Κούντερα

 Λαγκάρντ :Σπουδαία ιδέα η μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών αγώνων στην Ελλάδα

Με τα αεροδρόμια ξεπουλημένα ,τουρισμό με το βραχιολάκι και επιτροπή αγώνων στα γούστα του ΔΝΤ και τα ιδεώδη των πολυεθνικών,μεγάλη ευκαιρία ανάπτυξης ,μη τη χάσουμε.

Παραφράζοντας τον Κούντερα ,αν το "Αθήνα 2004" έπρεπε να επαναλαμβάνεται αιωνίως, θα εξελιχθεί σ' έναν όγκο που ορθώνεται και διαρκεί, και η ανοησία του θα είναι ασυγχώρητη. Υπάρ­χει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα σε μια Γιάννα πού δεν εμφανί­στηκε παρά μόνο μία φορά στην Ιστορία και σε μια "Γιάννα" που θα επέστρεφε αιωνίως να μας φτωχοποιεί.

Ολόκληρη την πρόταση του φεστιβάλ Ιδεών που καλοβλέπει η Λαγκάρντ μπορείτε να τη δείτε εδω 



 

Χαλκιδική Παραλία Αη Γιάννη.

Μια επεισοδιακή ημέρα με πολύ θυμό, άγχος, και μεγάλη λύπη σε σημείο να βάλεις τα κλάμματα.
Η πιο διασήμη παραλία της Χαλκιδικής μας, με μήκος 2 χιλιομέτρων "παραχωρήθηκε" απο το ΤΑΙΠΕΔ στην κατασκευαστική εταιρία Μεντεκίδη.

Πρόσβαση στην παραλία πλέον υπάρχει μόνο απο μια ανθρωποθυρίδα σε 3 τεράστιες καγκελόπορτες, η στην είδοδο του beach bar που υποχρεωτικά πρέπει να περάσεις απο μέσα.

Εχουν σκάψει ορύγματα για να μην περνούν οχήματα, και τοποθέτησαν τεράστιους λίθους σε σημεία που μετακινούν αυτοί [όποτε θέλουν] με μπουλντόζες.

Για να φτάσουμε στην γνωστή μας υπέροχη παραλία να κάνουμε ένα ημερήσιο μπάνιο, χρειάστηκε να μετακινήσουμε και εμείς μερικούς λίθους.

Στην συνέχεια και μετά το μπάνιο μας περίμενε μια έκπληξη..........μια μπουλντόζα με γεμάτο κοτρώνια στον κουβά, βρισκόνταν απειλητικά μπροστά μας.
Αφού μας κατέγραψαν με εικόνα και ήχο [οι υπάλληλοι των εργολάβων] σε ότι κακή η καλή αντίδραση είχαμε, για την έκπληξη του πρώτου καλοκαιρινού μπάνιου, μας ενημέρωσαν πως "μόνο μπελά θα βρεις εδω, και φύγε όσο γίνεται πιο γρήγορα"

Για 10 εκατομμύρια ευρώ......τόσο άξιζε αυτή η έκταση και η παραλία.

Facebook : Δημήτρης Ράμος

Ξεπούλημα Ελληνικού -Ένα πελώριο οικονομικό και περιβαλλοντικό έγκλημα

Ένας από τους κορυφαίους σταθμούς της αδίστακτης διαδικασίας πλειστηριασμού και λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας, που επιχειρείται από τη σημερινή συγκυβέρνηση και βρίσκεται στην τελική ευθεία, αποτελεί το ξεπούλημα των 6.240 στρεμμάτων του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, στην οποία περιλαμβάνεται το γκολφ της Γλυφάδας και το παραλιακό μέτωπο, μήκους 3 χιλιομέτρων, του Αγίου Κοσμά. Μια λεηλασία που βάζει την ταφόπλακα στο όνειρο των πέντε εκατομμυρίων κατοίκων του Λεκανοπεδίου Αττικής για τη δημιουργία εκεί ενός Μητροπολιτικού Πάρκου και που άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα τεράστιο περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό σκάνδαλο.

Μια λεηλασία που προφανώς αναμένεται να διευκολυνθεί και από την αλλαγή φρουράς στη δημοτική αρχή του τοπικού Δήμου Αργυρούπολης – Ελληνικού, αφού η προηγούμενη, υπό τον Χρήστο Κορτζίδη, όλα τα προηγούμενα χρόνια έδινε έναν συνεπή και ανένδοτο αγώνα, μαζί με τους δημότες, για να μη συντελεστεί το έγκλημα του ξεπουλήματος. Για το λόγο αυτό ο δήμαρχος και η δημοτική αρχή είχαν δεχτεί έναν ανηλεή και βρώμικο πόλεμο πολιτικής εξόντωσης από όλα τα συστημικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Έναν πόλεμο που εντάθηκε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, με αιχμή του δόρατος και ένα άσχετο και τυχαίο θλιβερό γεγονός: το θάνατο ενός μικρού παιδιού σε ένα λούνα παρκ που είχε στηθεί χωρίς να διαθέτει νόμιμη άδεια σε χώρο του δήμου. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως όλοι γνωρίζουμε από την εμπειρία μας, ένα παρόμοιο περιστατικό, όσο αποτρόπαιο κι αν ήταν, δεν θα απασχολούσε περισσότερο από μια – δυο μέρες τα τηλεοπτικά κανάλια, ενώ θα βρισκόταν στον «πάτο» της ειδησεογραφίας. Δεν θα γινόταν επί βδομάδες αντικείμενο ειδικών αφιερωμάτων, ούτε θα «έπαιζε» ως μια από τις πρώτες ειδήσεις και, φυσικά, δεν θα γινόταν ποτέ αφορμή για πύρινα λογίδρια κορυφαίων πολιτικών σχολιαστών, όπως έγινε στην περίπτωση του δυστυχήματος του Ελληνικού.

Η ενορχηστρωμένη αυτή επίθεση δεν εκτυλίχθηκε, ασφαλώς, καθόλου τυχαία. Τόσο η κυβέρνηση, όσο και οι «επενδυτές» ξέρουν καλά ότι το επόμενο διάστημα, ως την οριστικοποίηση της συμφωνίας για το ξεπούλημα του Ελληνικού, δεν θα αντιμετωπίσουν μόνο την αντίσταση του λαού, αλλά θα χρειαστεί να ληφθούν και μια σειρά από εγκριτικές αποφάσεις, από τη Βουλή, το Περιφερειακό Συμβούλιο και, φυσικά, από τον τοπικό δήμο…

Στου Όθωνα τα χνάρια

Εικ. Λατσόραμα

 Μετά την τεράστια επιτυχία της δωρεάς του Ελληνικού στον καταπατητή του The Mall ,η κυβέρνηση με Non paper μας ενημέρωσε πως είναι καλύτεροι ξεπουλητάδες απο τους προηγούμενους και απαρίθμησε  τα οφέλη των πολιτών (απο το ξεπούλημα ,για μια υποδόση).

Μιλάει για επιτυχή συμφωνία  με έναν επιχειρηματία που υποσχέθηκε ότι θα φτιάξει δημοτικό χωριό κι έφτιαξε το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης ,το The Mall..
Μιλάει για επιτυχή συμφωνία  με έναν επιχειρηματία, για λογαριασμό του οποίου έγινε φωτογραφικός αντισυνταγματικός νόμος..

Για ποιό πράγμα  δεν μιλάει  όμως ;

Ελένη Μπότα: Από το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης... στην υπογραφή του Ελληνικού - Τι δεν μας είπαν

Πολλοί πιστεύουν ότι κάποια στιγμή η ελληνική δικαιοσύνη θα αποφανθεί ότι το Ελληνικό, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης, όπως έγινε και με το Mall
«To ΤΑΙΠΕΔ είναι εκτροφείο σκανδάλων...  Οι ιδιωτικοποιήσεις των τελευταίων χρόνων ήταν ξεπούλημα για να εξυπηρετηθούν συμφέροντα».
Αυτά ήταν μερικά μόνο από τα όσα δήλωνε σε συνεντεύξεις του τον Ιανουάριο του 2015, ο Αλέξης Τσίπρας εν μέσω προεκλογικής περιόδου.

Για την περίπτωση δε, του Ελληνικού ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή δήλωνε ευθαρσώς ότι «αν είναι να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και να εγκρίνει ή να επικυρώσει συμφωνίες που έγιναν όπως αυτή στο «Ελληνικό» τότε ο κόσμος καλύτερα να ψηφίσει τον Αντώνη Σαμαρά», ενώ διατείνοταν προς κάθε κατεύθυνση ότι αν έρθει στην εξουσία θα ακυρώσει το διαγωνισμό.
Σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υπογράφει αυτό που κατονόμαζε σκάνδαλο και μάλιστα με τους ίδιους ακριβώς όρους.

Η υπογραφή της σύμβασης έρχεται την στιγμή που ολοένα και περισσότερες μελέτες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η διαδικασία παραχώρησης του Ελληνικού αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης.

Σε τιμή τουλάχιστον δυόμιση φορές μικρότερη, με «ανορθόδοξες» εκτιμήσεις και αντιεπιστημονικές μεθοδεύσεις, αλλά και με ανοιχτά τεράστια ζητήματα νομιμότητας πουλήθηκε, το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού και το παράκτιο μέτωπο στη Lamda Development του ομίλου Λάτση, σύμφωνα με την πραγματογνωμοσύνη του μηχανικού Γιώργου Αναματερού, που ήρθε πρόσφατα στη δημοσιότητα.

 Μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού για το Ελληνικό (το 2014, με κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου) και τα τότε δημοσιεύματα, ο εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος, Γ. Δραγάτσης, με έγγραφό του στις 13/11/2014 ανέθεσε στους πραγματογνώμονες, Γιώργο Αναματερό και Γιάννη Μελά να εκτιμήσουν την εμπορική αξία του ακινήτου Μητροπολιτικός Πόλος Ελληνικού – Αγίου Κοσμά (ΜΠΕΑ).

Εκτός από το τίμημα, τα ζητήματα νομιμότητας που εγείρονται αφορούν, μεταξύ άλλων, την παραχώρηση της έκτασης για 99 χρόνια και όχι για 50, ενώ η Lamda αποκτά το 30% εξ αδιαιρέτου της πλήρους κυριότητας, κάτι που σημαίνει ότι ιδιοποιείται δημόσιο ακίνητο.

Όμως και μία ακόμη μελέτη ήρθε στο φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με την οποία εγείρονται μείζονος σημασίας ζητήματα για τον διαγωνισμό και τη σύμβαση που έχει ήδη υπογράψει το ΤΑΙΠΕΔ με τη Lamda.

Πρόκειται για την έκθεση της Ομάδας Έργου, η οποία αποτελείται από τον Νίκο Μπελαβίλα, διευθυντή Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου, τονΙωάννη Πολύζο, ομότιμο καθηγητή στον ΕΜΠ και πρώην πρόεδρο του ΟΡΣΑ, τηΒίβιαν Γλένη, νομικό MSc πολεοδόμο, την Πωλίνα Πρέντου, αρχιτέκτονα MSc πολεοδόμο, τον Πασχάλη Σαμαρίνη, δρα αρχιτέκτονα-πολεοδόμο, και τον Λουκά Τριάντη, δρα αχριτέκτονα-πολεοδόμο.

Η έκθεση παραδόθηκε προς τα τέλη του Μαρτίου στον υπουργό Επικρατείας και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι με τους όρους της σύμβασης που έχουν υπογράψει από το 2014 το ΤΑΙΠΕΔ και η Lamda, «το ελληνικό Δημόσιο και ο πωλητής επιβαρύνονται με δυσανάλογο τρόπο και αναλαμβάνουν υπερβολικές δεσμεύσεις και υποχρεώσεις απέναντι στον αγοραστή, ώστε να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η επένδυση στο μέλλον να τους επιβαρύνει υπέρμετρα».

Από που προκύπτουν έσοδα 10 δισ. ευρώ;

Χτες κατά την υπογραφή της σύμβασης του Ελληνικού, ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ μίλησε για το μεγαλύτερο πάρκο της Ευρώπης αλλά και για έσοδα 10 δισ. ευρώ που θα αποκομίσει το ελληνικό δημόσιο.

Βέβαια, κανείς δεν γνωρίζει από πού θα προέλθουν αυτά τα έσοδα, εκτός αν αναφερόταν στις επενδύσεις ύψους 7 δισ. ευρώ που προβλέπεται να υλοποιήσει η Lamda Development (μαζί με τα 915 εκατ. ευρώ του τιμήματος).
Τα χρήματα όμως αυτά δεν αποτελούν έσοδα του κράτους.

Εκτός αν μέρος αυτών προέλθουν από την άδεια καζίνο, που αν και δεν προβλεπόταν αρχικώς στο διαγωνισμό, εντούτοις δόθηκε εν μέσω διαγωνιστικής διαδικασίας.
Aντίθετα, το δημόσιο εκτιμάται ότι θα βγει ζημιωμένο καθώς:

•  ανέλαβε ρόλο εγγυητή για την πλήρη λειτουργία της Πολεοδομίας Ελληνικού καθ’ όλη τη δεκαετία της επένδυσης αλλιώς θα πληρώνει ρήτρες,
• σύμφωνα με μελέτη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, μόνο η μετεγκατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών που στεγάζονται στο Ελληνικό (ΕΜΥ, η ΥΠΑ, το ΕΛΚΕΘΕ, το αμαξοστάσιο του ΟΑΣΑ, το Αθλητικό Κέντρο του Αγίου Κοσμά, υπηρεσίες του Δήμου Ελληνικού, το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού κ.ά.) θα στοιχίσει στα κρατικά ταμεία περίπου 2,5 δισ. ευρώ. Ποσό που υπερβαίνει το ίδιο το τίμημα της πώλησης, το οποίο ανέρχεται μόλις στα 915 εκατ ευρώ.
•  Σύμφωνα με το ΤΕΕ, που είναι ο τεχνικός σύμβουλος του κράτους, το οικονομικό αντάλλαγμα της παραχώρησης είναι 222% χαμηλότερο από τη σημερινή εμπορική του αξία
•  Στη σύμβαση υπάρχει όρος που προβλέπει ότι στην περίπτωση που με τη λήξη της τρίτης πενταετίας ο επενδυτής δεν έχει εκπληρώσει τουλάχιστον το ένα τρίτο της επενδυτικής υποχρέωσής του επιστρέφονται οι μετοχές στο Δημόσιο.
• Με τον συγκεκριμένο όρο η Lamda Development έχει περιθώριο 15 ετών εντός των οποίων μπορεί να προχωρήσει μόνο τις πρόδρομες εργασίες!
•  Το ύψος απόδοσης των κεφαλαίων του επενδυτή ορίστηκε στο 15% όταν σε διεθνή κλίμακα οι επενδύσεις σε ακίνητα αποδίδουν έως 8%
• Το κόστος των ολυμπιακών εγκαταστάσεων που υπάρχουν μέσα στο φιλέτο των 6.200 στρεμμάτων του Ελληνικού-Αγίου Κοσμά ανέρχεται στα 343,2 εκατ. ευρώ…. γεγονός που σημαίνει ότι μόνον η αξία των εκχωρούμενων υποδομών είναι μεγαλύτερη από την προκαταβολή των 300 εκατ. ευρώ της Lamda Development.

Πολλοί πιστεύουν ότι κάποια στιγμή η ελληνική δικαιοσύνη θα αποφανθεί ότι το Ελληνικό, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης, όπως έγινε και με το Mall του Ομίλου Λάτση, όπου το Συμβούλιο της Επικρατείας μετά από πολύ καιρό απεφάνθη ότι αποτελεί το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης.

Μόνο που θα έχουν περάσει αρκετά χρόνια και κανείς από τους εμπλεκόμενους σε αυτή την ιστορία, δεν θα κληθεί να πληρώσει το «μάρμαρο».

Ελένη Μπότα :Δημοσιογράφος .bankingnews
Στα χνάρια του Όθωνα,που έλεγε και η Αυγή (παλιά ,31-3-2014 ..)
  www.youtube.com/watch?v=KxdGZrkmA0Q

Πύλος: Τίτλοι τέλους για το λιμάνι...

Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας

Από χθες, το παραδοσιακό λιμάνι της Πύλου, ο ιστορικός χαρακτήρας και περιβάλλον της, είναι τυπικά παρελθόν. Σύντομα θα είναι παρελθόν και ουσιαστικά, όταν θα ξεκινήσουν και ολοκληρωθούν τα έργα υπό τον τίτλο «Νέα Μαρίνα Πύλου», τα οποία απαιτούνται από την κυβέρνηση, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, για να γίνει «ελκυστική» η «επένδυση», δηλαδή το ξεπούλημα του λιμανιού, στους ιδιώτες και η εμπορευματοποίησή του προς όφελος του κεφαλαίου στον τουρισμό.

Η αντίσταση που επέδειξε η Αρχαιολογική Υπηρεσία στις καταστροφικές απαιτήσεις του ΤΑΙΠΕΔ για το λιμάνι της Πύλου, αντίσταση που εκφράστηκε και με την γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων στις 7 Απρίλη όπου τέθηκαν όροι οι οποίοι καθιστούσαν «μη εκλυστική» την επένδυση, κάμφθηκε. Ηταν αναμενόμενο ότι η κυβέρνηση δεν θα άφηνε τους αρχαιολόγους να σταθούν εμπόδιο στην πορεία των ιδιωτικοποιήσεων, οι οποίες, ως γνωστόν, αποτελούν προτεραιότητα των «προαπαιτούμενων» από τους δανειστές. Δεν παύει, όμως, να είναι λυπηρό.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του liberal.gr, το ΤΑΙΠΕΔ έλαβε θετική γνωμοδότηση σε ό,τι απαίτησε, με επουσιώδεις «διορθώσεις». Μεταξύ άλλων θα κατασκευαστούν πλωτές εξέδρες, ξύλινος επιθαλάσσιος διάδρομος, πρόβλεψη κτιριακής κάλυψης 30% με συντελεστή δόμησης 0,2 κτίρια ύψους 7.50 μέτρων, μέχρι… και πύργος ελέγχου ύψους 12 μέτρων.

Τα περί «συνεργασίας» της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας με το ΤΑΙΠΕΔ πριν από κάθε επιμέρους μελέτη, αλλά και η εξέταση της ανανέωσης του νερού στο λιμάνι ώστε να μην μετατραπεί σε βούρκο ο πυθμένας του, που περιλαμβάνονται στην γνωμοδότηση, αποτελούν μάλλον «ευχές».

Σύντομα και οι ίδιοι οι κάτοικοι της Πύλου, κυρίως όσοι νομίζουν ότι η μετατροπή του λιμανιού τους σε Φλοίσβο θα φέρει την «ανάπτυξη» στην περιοχή, θα διαπιστώσουν, με τον πιο δύσκολο τρόπο, ότι αυτό που είχαν και έχασαν ήταν ασύλληπτα πολυτιμότερο από αυτό που απέκτησαν.

Η δυσμενής αυτή εξέλιξη, την οποία φοβόταν και ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων όπως προκύπτει από πρόσφατη ανακοίνωσή του, αποδεικνύει, ότι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς πρέπει να αποτελέσει μόνιμο αίτημα και διαρκής προτεραιότητα του λαϊκού κινήματος. Συνήθως, οι καταστροφές στα υλικά σπαράγματα της συλλογικής ιστορικής μνήμης και ιστορίας είναι μη αναστρέψιμες.

Οπως και το περιβάλλον, έτσι και τα μνημεία, δεν τα κληρονομήσαμε από τους γονείς μας. Τα δανειζόμαστε από τα παιδιά μας.

 toperiodiko

φωτογραφία της Τιτίκας Μπουρνάκη από τη σελίδα  Fb "Παλιές φωτογραφίες της Ελλάδας":  Το λιμάνι της Πύλου,σε καρτ ποστάλ της δεκαετίας του 1950 με  κτίσματα που υπάρχουν και σήμερα.

Μαοϊκός κι ο Πειραιώς!! Κοίτα φράξια που κρύβαμε στο κόρφο μας

Δεν πήγε "αδιάβαστο " ,να τα λέμε κι αυτά ..
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς,"ευλογεί" την πώληση του λιμανιού στους κινέζους. 
Μαοϊκός κι ο Πειραιώς!! Κοίτα φράξια που κρύβαμε στο κόρφο μας.
 

ο Φου Μαν Τσου στο "δρόμο του μεταξιού"

Ένα φράγκο η βιολέτα, τζικγκολελέτα,τζιγκολελέτα Ένα φράγκο κ η προβλήτα, όλη τη πίτα, όλη τη πίτα

ο Φου Μαν Τσου κάποια βραδιά
άρπαξε όλα τα κλειδιά
και γύρεψε λιμάνι
δυο ελληνάρες θυρωροί αμφιβολία δε χωρεί
υπόγραψαν φιρμάνι
και πες και πες και ψου ψου ψου
σε πέντε κι έξι γλώσσες

είδαν πως ήταν πονηρός
ο έλληνας πρωθυπουργός
που ήταν ντεμέκ αριστερός
το νου του είχε στις κλώτσες

Δεν είχε όρεξη που λες
να μάθουν όλοι οι έλληνες
πως ήταν πουλημένος
Βρήκε στο μπαρ ένα χαζό
τον άρχισε στο αγγλικό
μα ήταν πεθαμένος. (γιατί ήτανε πασόκος)

(για τους στίχους Ελένη Ζάχου)

Η Βιομηχανία Ιδιωτικοποιήσεων στην Ευρώπη

Τα τελευταία χρόνια, η τρόικα (αποτελούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) επιβάλλει προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων σε χρεωμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά τη σημαντική λαϊκή αντίθεση σε αυτά. Η έκθεση των Sol Trumbo Vila και  Matthijs Peters εξετάζει τις συνέπειες αυτών των ιδιωτικοποιήσεων. Επικεντρώνεται στη διαδικασία, στους επιχειρηματικούς παίκτες που έχουν επωφεληθεί και εξετάζει κατά πόσον η πώληση κρατικών περιουσιακών στοιχείων εκπληρώνει τις υποσχέσεις που δόθηκαν για να τη δικαιολογήσουν.

Η Βιομηχανία Ιδιωτικοποιήσεων στην Ευρώπη αποκαλύπτει τα παρακάτω:

• Το σκεπτικό που προτάσσουν οι υποστηρικτές των ιδιωτικοποιήσεων δεν ευσταθεί με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία. Οι ιδιωτικοποιήσεις δικαιολογούνται με το επιχείρημα ότι παρέχουν έσοδα στα χρεωμένα κράτη και ενισχύουν την αποτελεσματικότητα των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων. Ωστόσο, σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, μόνο οι κερδοφόρες επιχειρήσεις πωλούνται και αυτές, πάντα, σε τιμή κατώτερη της αξίας τους. Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με έρευνες του ΔΝΤ και ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι οι ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις είναι πιο αποδοτικές. Αντίθετα, καταβάλλουν μειωμένους μισθούς, υποβαθμίζουν τις συνθήκες εργασίας και αυξάνουν την εισοδηματική ανισότητα.

• Μια μικρή κλίκα νομικών και χρηματοοικονομικών εταιρειών απολαμβάνει τεράστια κέρδη από το νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων που έφερε η κρίση. Σε αυτή την κλίκα περιλαμβάνονται οι χρηματοοικονομικοί και νομικοί σύμβουλοι και οι λογιστικές εταιρείες. Αυτοί οι επιχειρηματικοί παίκτες είναι ενεργοί υποστηρικτές των ιδιωτικοποιήσεων σε όλη την Ευρώπη και έχουν επωφεληθεί από αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα συνάπτοντας συμβόλαια αξίας εκατομμυρίων ευρώ.

• Ορισμένοι από τους σημαντικότερους επιχειρηματικούς παίκτες, όπως η Lazard, έχουν εμπλακεί ως σύμβουλοι σε διαδικασίες ιδιωτικοποιήσεων, ενώ στη συνέχεια έχουν αποκομίσει οφέλη από τις συμβουλές τους. Για παράδειγμα, το συμβουλευτικό τμήμα της Lazard έπαιξε τον βασικό συμβουλευτικό ρόλο στην ιδιωτικοποίηση της Royal Mail, επηρεάζοντας έτσι άμεσα τη ρύθμιση της τιμής των μετοχών της, ενώ το τμήμα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων της ίδιας εταιρείας ήταν μία από τις 16 επιχειρήσεις που επιλέχτηκαν ως αξιόπιστοι επενδυτές. Αυτό επέτρεψε στη Lazard να έχει κέρδη 8 εκατομμυρίων λιρών από την αγορά και, στη συνέχεια, τη μεταπώληση των μετοχών.

• Παρά τη ρητορική υπέρ της ιδιωτικής διαχείρισης, πολλοί από εκείνους που εξασφαλίζουν συμβάσεις παραχώρησης και αγοράζουν ιδιωτικοποιημένα περιουσιακά στοιχεία είναι κρατικές εταιρείες. Κινεζικές κρατικές εταιρείες, για παράδειγμα, έχουν εξελιχθεί σε κυρίαρχους παίκτες στην εξαγορά ευρωπαϊκών εταιρειών ενέργειας, αποκτώντας μετοχές πορτογαλικών, ελληνικών και ιταλικών δημόσιων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας. Κρατικές εταιρείες της Γερμανίας και του Αζερμπαϊτζάν έχουν επίσης εμπλακεί στην αγορά ιδιωτικοποιημένων περιουσιακών στοιχείων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

• Οι ιδιωτικοποιήσεις στην Ευρώπη έχουν συμβάλει στην αύξηση της διαφθοράς, με πλήθος περιπτώσεων νεποτισμού και σύγκρουσης συμφερόντων.
Στην Ελλάδα, η κατάσταση αυτή έχει οδηγήσει σε συνεχή σκάνδαλα στα οποία εμπλέκεται το ΤΑΙΠΕΔ, ο βασικός φορέας ιδιωτικοποιήσεων, με τρία μέλη του διοικητικού συμβουλίου να διώκονται για υπεξαίρεση από την Εισαγγελία Διαφθοράς. Ανάλογες περιπτώσεις έχουν καταγραφεί στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ολόκληρη η έκθεση απο tni.org εδω  

 Το Αγγλικό κείμενο εδω

Το Φλιντ ήταν μόνο η αρχή;

Το Ντιτρόιτ καταρρέει. Ερχεται τρίτο στην Παγκόσμια Κατάσταση Ύδρευσης,λόγω τοξικότητας στο πόσιμο νερό

Μετά από σχεδόν δύο χρόνια κατανάλωσης τοξικού νερού και βλάβες που μεταφράζονται σε εγκεφαλική βλάβη, μαθησιακές δυσκολίες ,προβλήματα στην εγκυμοσύνη δηλητηρίαση από μόλυβδο και μόνιμες επιπτώσεις στην φυσιολογική ανάπτυξη των παιδιών ,το νερό του Φλίντ κρίθηκε ακατάλληλο

Στο Ντιτρόιτ, 96 χιλιόμετρα νότια του Φλιντ,οι άνθρωποι ζουν σε τριτοκοσμικές συνθήκες. Σύμφωνα με τα αρχεία απογραφής Ντιτρόιτ, το 60% των νοικοκυριών με παιδιά κάτω των 18 ετών ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Από τους 200.000 πελάτες της υπηρεσίας ύδρευσης του Ντιτρόιτ, 108.000 έχουν 60 ημέρες καθυστέρηση στους λογαριασμούς, και η παροχή νερού εχει διακοπεί, με αποτέλεσμα πολλοί να συλλέγουν το νερό της βροχής για καθημερινή χρήση. Και η φρικτή αλήθεια δεν σταματά εδώ. Ο Darrel Earley, ο διαχειριστής έκτακτης ανάγκης ο οποίος επέβλεπε την αλλαγή πηγής υδροδότησης στο Φλίντ ,είναι τώρα υπεύθυνος των δημόσιων σχολείων του Ντιτρόιτ.
Πρόσφατα κυκλοφόρησαν φωτοφραφίες που ελήφθησαν από εκπαιδευτικούς του Ντιτρόιτ οι οποίες είναι το λιγότερο συγλονιστικές και μιλούν με χίλιες λέξεις για την τρέχουσα κατάσταση της πόλης.

Αλλού, στην Αμερική ...

Φλιντ και Ντιτρόιτ δεν είναι μεμονωμένες περιπτώσεις στην Αμερική, όπου το σύνολο της υποδομής (παροχής νερού ) είναι υπο κατάρρευση .Από το 2013 μέχρι το 2014, αξιωματούχοι της πόλης σε Σακραμέντο και Καλιφόρνια, κυριολεκτικά πειραματίζονται για επολογή φθηνότερης επεξεργασίας νερού εν αγνοία των κατοίκων. Το αποτέλεσμ; Για σχεδόν ένα χρόνο,οι άνθρωποι στο Σακραμέντο εκτέθηκαν σε τοξικές χημικές ουσίες που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου, αποβολών και γενετικών ανωμαλιών.

Όχι πολύ καιρό πριν, ένα μεγάλο μέρος του κεντρικού Τέξας βρέθηκε στα πρόθυρα μια παρόμοιας καταστροφής, όταν οι τοπικοί αξιωματούχοι αποκάλυψαν το γεγονός για αυξημένα όρια ραδιενεργού ραδίου στο πόσιμο νερό .Αυτό οδήγησε στην απόρριψη των χαλυβδοσωλήνων ύδρευσης. Φαίνεται ότι το νερό ήταν τόσο μολυσμένο, που θα οδηγήσει σε ένα επιπλέον ασθενή με καρκίνο για κάθε 400 άτομα.
Είτε στο Τέξας, είτε στην Καλιφόρνια είτε στο Michigan, φαίνεται ότι οι άνθρωποι είναι οι τελευταίοι που γνωρίζουν σχετικά με τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται η υγεία τους .

Υπό το φως όλων αυτών των γεγονότων και, ενδεχομένως,πολλών άλλων που θα ακολουθήσουν συνιστούμε ανεπιφύλακτα στους πολίτες να είναι προετοιμασμένοι για το φιλτράρισμα, τον καθαρισμό και την αποθήκευση το δικό τους νερού.

\πηγή  worldtruth.tv-detroit

Who's  next ?.. ο επόμενος θα είναι εκει όπου η φθηνότερη επιλογή ,προς χάριν των κερδών της "αγοράς" υπερισχύει του δημόσιου συμφέροντος και της υγείας των πολιτών .

Τα κοινά αγαθά: η νέα εποχή των περιφράξεων

Χάρης Ναξάκης

Οι Ινδιάνοι Καγιαπό, που ζουν στα παρθένα δάση της κοιλάδας της βροχής του Αμαζονίου, χρόνια τώρα αντιστέκονται στην αρπαγή της γης τους από τους μεγαλοκτηνοτρόφους, τις βιομηχανίες καουτσούκ, τις εταιρείες ξύλου και τις μεταλλευτικές επιχειρήσεις.

Τα τελευταία χρόνια, παρ’ όλες τις προσπάθειες για την εξαγορά της σιωπής τους από την κατασκευάστρια κοινοπραξία eletrobras, παλεύουν ενάντια σε ένα καταστροφικό φράγμα που θα αφανίσει τη γη τους.

Η ιδιωτικοποίηση της παρθένας φύσης του μεγαλύτερου πνεύμονα του πλανήτη, του Αμαζονίου, αποτελεί έναν από τους κρίκους της γιγαντιαίας επιχείρησης για την ιδιωτικοποίηση του κόσμου και την απίσχανση των κοινών και δημόσιων αγαθών, της κοινής μας κληρονομιάς.
Η κορωνίδα δε της προσπάθειας των πολυεθνικών επιχειρήσεων, ή καλύτερα των διεθνικών απάτριδων επιχειρήσεων και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, να ιδιωτικοποιήσουν τον πλανήτη και να τον μετατρέψουν σε μια απέραντη δεξαμενή εξαγωγής κερδών, είναι η ΤΤΙΡ.

Η υπό διαμόρφωση, δηλαδή, συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε. για τη Συνεργασία Διατλαντικού Εμπορίου και Επενδύσεων, που επιδιώκει να εξαλείψει και τα τελευταία εμπόδια του εθνικού κράτους στην ελευθερία κίνησης των πολυεθνικών, κυρίως στους τομείς της ασφάλειας τροφίμων, στις εργασιακές σχέσεις, στους περιβαλλοντικούς περιορισμούς και στην πρόσβασή τους στις δημόσιες υπηρεσίες.

Η ΤΤΙΡ βαθαίνει περισσότερο την παγκοσμιοποίηση και εγκαινιάζει μια νέα εποχή περιφράξεων, την αντεπανάσταση της ιδιοκτησίας.

Τα ιδιωτικά αγαθά επεκτείνονται, περιφράσσονται και περιφρουρούνται, γι’ αυτό και η συμφωνία προβλέπει όταν θίγονται τα συμφέροντα των πολυεθνικών να έχουν τη δυνατότητα να ζητούν αποζημιώσεις μέσω ενός ειδικού δικαστηρίου, παρακάμπτοντας το εθνικό δίκαιο.

Ο αδύναμος κρίκος βέβαια στο πλαίσιο της ΤΤΙΡ θα είναι ορισμένες χώρες-παρίες του Ευρωπαϊκού Νότου (βλ. Ελλάδα), των Βαλκανίων ή της πρώην Ανατολικής Ευρώπης, που είτε ως χώρες είτε ολόκληρες γεωγραφικές περιφέρειες των χωρών αυτών θα λειτουργούν ως ειδικές οικονομικές ζώνες, περιοχές δηλαδή χαμηλού κόστους.

Οι περιφράξεις των ιδιωτικών αγαθών, που προϋποθέτουν τη λεηλασία των κοινών αγαθών, εγκαινιάστηκαν ως στρατηγική στις απαρχές της πρώιμης παγκοσμιοποίησης στα τέλη του 17ου αιώνα στην Αγγλία (Κ. Πολάνυι).

Οι ευγενείς με τη βία περιέφραξαν τεράστιες εκτάσεις κοινοτικής γης, ανοιχτών αγρών που καλλιεργούνταν από φτωχούς αγρότες, για να τις μετατρέψουν σε βοσκοτόπια, με αποτέλεσμα την αύξηση της παραγωγής μαλλιού, που οδήγησε στην ενίσχυση της βαμβακοβιομηχανίας, σημαντικού πυλώνα της βιομηχανικής επανάστασης.

Οι περιφράξεις μετέτρεψαν τα κοινά αγαθά σε ιδιωτικά. Τι είναι όμως τα κοινά αγαθά; Κοινά είναι τα φυσικά κοινά (νερό, αέρας, δάση, ποτάμια, σπόροι, άγρια ζωή, ενεργειακοί πόροι κ.λπ.) και τα ανθρωπογενή κοινά (γλώσσα, παράδοση, λαϊκή τέχνη, πληροφορίες κ.λπ.).

Τα κοινά αγαθά δεν είναι ιδιωτικά ή κρατικά ή αυτά που δεν ανήκουν σε κανέναν, αλλά τα αγαθά που από τη χρήση τους δεν μπορεί να αποκλειστεί κανείς και μπορούν ταυτόχρονα να τα χρησιμοποιήσουν πολλοί, να τα μοιραστούν με τους άλλους.

Αρκετοί μάλιστα από αυτούς τους πόρους δημιουργούνται συλλογικά, από τις κοινότητες, που βάζουν προϋποθέσεις για τη χρήση τους, οι οποίες ενσωματώνουν την αρχή της αλληλεγγύης, τη διαχείριση δηλαδή των κοινών με μέτρο, έτσι ώστε να μείνουν και για τις επόμενες γενιές.

Οι περιφράξεις των κοινών αγαθών είτε ιδιωτικές είτε κρατικές, ως μηχανισμός διαχείρισής τους, στηρίζονται στο κυρίαρχο ανθρωπολογικό υπόδειγμα του ορθολογικού εγωιστή ανθρώπου.

Η φιλελεύθερη αφήγηση του φύσει ιδιοτελούς ατόμου έχει ένα απλό επιχείρημα: όταν τα αγαθά δεν είναι ιδιωτικά και είναι ελεύθερα και κοινά, τότε αυτά καταστρέφονται, γιατί τα άτομα ορθολογικά σκεπτόμενα επιδιώκουν να μεγιστοποιήσουν το ατομικό τους συμφέρον.

Το συνηθισμένο παράδειγμα που χρησιμοποιείται για να τεκμηριωθεί η παραπάνω αφήγηση είναι οι βοσκότοποι. Ενας βοσκός στην προσπάθειά του να μεγιστοποιήσει τα οφέλη του θα υπερβοσκήσει τον βοσκότοπο και θα τον καταστρέψει.

Ετσι, για να αποφευχθεί η λεγόμενη «τραγωδία των κοινών» θα πρέπει να πάψουν να είναι κοινά και να γίνουν ιδιωτικά, έτσι ώστε να γίνει αποδοτική η χρήση τους. Πλήθος όμως παραδειγμάτων καταρρίπτουν το φιλελεύθερο επιχείρημα.

Πολλοί βοσκότοποι, για παράδειγμα, μέσω της εμπλοκής των κοινοτήτων και των χρηστών τους, με συλλογικές-συνεργατικές διαδικασίες, με μοίρασμα της εξουσίας και της ευθύνης της διαχείρισης, αλλά και τη θεσμοθέτηση όρων χρήσης τους, προφυλάσσονται από την τραγωδία. Κλασικό παράδειγμα ήταν τα τσελιγκάτα στην Ελλάδα.

Η προστασία των κοινών πρέπει να υπερβεί το δίλημμα ιδιωτικός ή κρατικός έλεγχος, τη διάκριση ιδιωτικής και κρατικής εξουσίας.

Οταν η διαχείριση των κοινών γίνεται με κανόνες, που θεσπίζονται με συνεργατικές και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες από τους χρήστες και τις κοινότητες, τότε αποθαρρύνεται η ορθολογική επιδίωξη της αύξησης του ατομικού οφέλους, μεγεθύνεται το κοινωνικο-συλλογικό όφελος και αποφεύγεται το κοινωνικό κόστος, η υπερεκμετάλλευση δηλαδή των πόρων.

Η προστασία των κοινών θα είναι μία από τις μεγαλύτερες μάχες του 21ου αιώνα που αφορά και την Ελλάδα γιατί τα κοινά δεν είναι στο στόχαστρο μόνο της ΤΤΙΡ αλλά και των μνημονίων.

*O Χάρης Ναξάκης είναι  καθηγητής Οικονομικών στο ΤΕΙ Ηπείρου, συγγραφέας
πηγη efsyn

Ξεπούλημα χωρίς μεσάζοντες

ΦΕΚ 1443

Η πρωτοδεύτερη αριστερά του Τσίφρα με μια υπουργική απόφαση ξεπούλησε 14 αεροδρόμια.
Χωρίς μεσάζοντες ,και με μια προεκλογική υπόσχεση να υλοποιείται .Καταργήσανε το ΤΑΙΠΕΔ ,ξεπουλάνε χωρίς μεσάζοντες τα αεροδρόμια στη (γερμανική) κοινοπραξία FRAPORT A G − SLENTEL Ltd.

Τα αεροδρόμια είναι :Θεσσαλονίκης, της Κέρκυρας, των Χανίων, της Κεφαλονιάς, της Ζακύνθου, του Ακτίου, της Καβάλας, της Ρόδου, της Κω, της Σάμου, της Μυτιλήνης, της Μυκόνου, της Σαντορίνης και της Σκιάθου..

Σχετικό :ARD: Ποιος θα κερδίσει από τις ιδιωτικοποιήσεις των αεροδρομίων;

«Ξεπουλάνε το χιόνι τ’ ουρανού»*

 της Δήμητρας Μυρίλλα

 Πουλήστε τα όλα! Μην αφήσετε μήτε πέτρα στη θέση της, μήτε δέντρο, μήτε θάμνο, μήτε πουλί πετούμενο. Πουλήστε λίμνες, θάλασσες, δάση, ραχούλες, κτήρια – στολίδια, λιμάνια, αεροδρόμια. Πουλήστε και αρχαία. Γιατί όχι; Στην κρίση όλα επιτρέπονται. Σκέφτεστε, όμως, πως για τα αρχαία το «πουλάω» ακούγεται κάπως βαρύ και δεν το σηκώνει η συνείδησή σας, όση απέμεινε, αν έμεινε. Στην πραγματικότητα δεν το σηκώνουν οι επικοινωνιολόγοι σας.

Το «νοικιάζω» ακούγεται πιο light και ευκολόπεπτο. Το πρότεινε, την τελευταία προεκλογική Πέμπτη, η υπηρεσιακή υπουργός Πολιτισμού, Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα. Πρότεινε, δηλαδή, η χώρα να οργανώνει εκθέσεις με αντικείμενα από τις αποθήκες των αρχαιολογικών μουσείων, οι οποίες θα παρουσιάζονται, έναντι ενοικίου, σε χώρες που δεν έχουν αρχαία (το γεγονός ότι δεν υπάρχει λαός που να μην φέρει τον δικό του υλικό πολιτισμό ας το αφήσουμε ασχολίαστο προς το παρόν!). «Θα δημιουργήσουμε έναν κατάλογο που θα είναι ο προπομπός, ο οποίος θα αναφέρει τιμές για δανεισμό, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Τα χρήματα θα πηγαίνουν σ’ ένα ταμείο με αποκλειστικό σκοπό την στήριξη των Μουσείων». Ισως κοκκίνισαν και ρίγησαν και τα αγάλματα του Μουσείου (όλα αυτά ειπώθηκαν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο) αφού δεν ανατρίχιασε κανείς άλλος.

Και αυτό είναι μάλλον το χειρότερο. Ότι δηλαδή ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας έπαψε να σκέφτεται με όρους οραμάτων, ιδανικών, αξιών, ιστορικής μνήμης και εθίστηκε να σκέφτεται με όρους αγοράς. Όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται. Ο νεαρός φοιτητής , στην τηλεοπτική συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στον Ν. Χατζηνικολάου, με πόνο ψυχής ρωτούσε «οι αγορές καταρρέουν, τι θα κάνετε γι’ αυτό;». Οι αγορές όμως , νεαρέ μου, είναι κραταιές. Οι άνθρωποι καταρρέουν, φτωχαίνουν, χάνουν τη δουλειά τους, πεινάνε, κρυώνουν και καίγονται από τα μαγγάλια, αυτοκτονούν . Αλλά αυτά δεν σε αφήνουν να τα δεις. Εφ’ όσον όμως, το σύστημα ιδεολογικής χειραγώγησης έμαθε τους ανθρώπους να βλέπουν αγορές και όχι ψυχές, τότε αυτοί που κυβερνούν θα πουλήσουν ακόμα και τη μάνα που τους γέννησε (για παραφράσουμε κάπως τον Ζοζέ Σαραμάγκου) για να εξασφαλίσουν τα πλούτη τους.

Ήταν 1984 όταν ο Μάνος Κατράκης στην ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Ταξίδι στα Κύθηρα», αρνιόταν να πουλήσει το κτήμα του για τουριστική εκμετάλλευση. «Ξεπουλάνε το χιόνι τ’ ουρανού» του λέει ο συντοπίτης και σύντροφός του.

Ήταν μόνο η αρχή… Μετά ήρθε ο ήρθαν οι ιδιωτικοποιήσεις, ο εκσυγχρονισμός του Σημίτη, τα μνημόνια του Παπανδρέου και του Σαμαρά. Ηρθε και ο «αριστερός» Τσίπρας. Και αυτός έκανε το χειρότερο. Πήγε και πάτησε πάνω στο μνήμα – μνημείο αγωνιστών – κομμουνιστών στην Καισαριανή για να υποκλέψει ηθικό άλλοθι και να ξεπουλήσει ό,τι δεν πρόλαβαν ή δεν μπόρεσαν οι προηγούμενοι. Και δεν ντράπηκε να επιδεικνύει αυτή του την ασέβεια στους νεκρούς σε ένα από τα προεκλογικά του σποτ.

Εκείνος όμως, ο κομμουνιστής στην ταινία (μα και στη ζωή) Μάνος Κατράκης, ο εξόριστος που επέστρεψε, την ώρα που ο εργολάβος πίεζε τους χωρικούς να ξεπουλήσουν τη γη τους, πήρε την αξίνα και άρχισε να σκάβει. Εκείνη η αξίνα δεν είναι τίποτε άλλο παρά τα χέρια των ανθρώπων του μόχθου, όταν αποφασίζουν να ζήσουν από το ίδιο τους το βιος. Όταν αποφασίζουν να σκάψουν τη γη, να βάλουν μπρος τη μηχανή, να μαζέψουν τους καρπούς των δέντρων. Γιατί όλα αυτά τους ανήκουν.

Η γη, τα δάση, τα αμπέλια που καρπίζουν, οι μηχανές που μουγκρίζουν στα εργοστάσια, τα σχολεία, τα νοσοκομεία. Όλα δικά τους είναι και περιμένουν την «αξίνα» τους. Αν αποφασίσουν οι ίδιοι να τα διαφεντέψουν τότε θα ζήσουν οι γονείς, τα παιδιά, τα εγγόνια, όπως αξίζει στους ανθρώπους να ζουν. Και αυτό δεν είναι ουτοπία. Είναι η ίδια η ανάγκη που ξεπηδά από την πραγματικότητα.
Αλλιώς θα ζήσουμε από παντού εξόριστοι και ανέστιοι καταμεσίς της θάλασσας…

*Φράση δανεισμένη από την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Ταξίδι στα Κύθηρα».

Απο ημεροδρόμος

Ταξίδι στα Κύθηρα 

Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα ,και στο φινάλε ...

Οχι κυβέρνηση ,πρωτοκολλητές των αποφάσεων του Σόϊμπλε..

Ανοιξε η κλειστή αγορά των κρατικών μονοπωλίων !

 Οχι κυβέρνηση ,πρωτοκολλητές των αποφάσεων του Σόϊμπλε..και βιαστικοί ,με υπογραφή 13-8 ..μια μερα πριν την ψήφιση του μνημονίου (14-8 -2015)

 Η Fraport AG είναι μια γερμανική κρατική επιχείρηση. Η πλειοψηφία των μετοχών της Fraport ανήκει στην πόλη της Φρανκφούρτης και το κρατίδιο της Έσσης.
Κύριος μέτοχος της εισηγμένης Fraport είναι το γερμανικό ομόσπονδο κρατίδιο της Έσσης (31,35%), ενώ ακολουθούν το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Έσσης (20,2%), η αεροπορική εταιρεία Lufthansa (8,45%), η αυστραλιανή επενδυτική εταιρεία Rare Infrastructure Limited (5,27%) και οι λοιποί μέτοχοι (34,91%).
Η Lufthansa επιβεβαίωσε ότι αυτό μπορεί να είναι μια εξαιρετικά κερδοφόρος κίνηση για την Fraport. Η Lufthansa Consulting γνωρίζει καλά τα οικονομικά στοιχεία των 14 αεροδρόμιων, αφού είναι «σύμβουλος» του Ελληνικού Δημοσίου σε ότι αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις.

ΥΓ. Στην κοινοπραξία συμμετεχει η SLENTEL,συμφερόντων Κοπελούζου 

Ανήθικο δίδαγμα :"Επενδυτής": ή που θα είναι Έλλην μαφιόζος ή που θα είναι κρατική επιχείρηση ..της αλλοδαπής.

Σχετικό :  ARD: Ποιος θα κερδίσει από τις ιδιωτικοποιήσεις των αεροδρομίων;

Η εμπορευματοποίηση των ποταμών και της βροχής μας μειώνει όλους – The Guardian

Οι πληρωμές για «υπηρεσίες οικοσυστήματος» μοιάζουν με το προοίμιο της μεγαλύτερης όλων των ιδιωτικοποίησεων: της πλήρους ιδιωτικοποίησης της φύσης.

“Ο πρώτος άνθρωπος που περιέφραξε ενα κομμάτι γης και σκέφτηκε να πει “αυτό είναι δικό μου” και βρήκε ανθρώπους τόσο αφελείς ώστε να τον πιστέψουν ήταν ο πραγματικός θεμελιωτής της πολιτικής κοινωνίας. Απο πόσα εγκλήματα δεν θα είχε γλιτώσει το ανθρώπινο γένος αν κάποιος είχε βγάλει τους πασσάλους και σκεπάσει με χώμα τα χαντάκια και φώναζε στους συνανθρώπους του: Προσοχή στα λόγια αυτού του απατεώνα, είστε χαμένοι αν ξεχάσετε ότι οι καρποί της γης ανήκουν σε όλους και η ίδια η γη σε κανέναν”

Ο Jean Jacques Rousseau θα αναγνώριζε αυτή τη στιγμή. Τώρα δεν είναι η γη που περικλείουν οι απατεώνες, αλλά όλος ο υπόλοιπος φυσικός κόσμος. Σε πολλές χώρες, και ειδικά στο Ηνωμένο Βασίλειο, η φύση αποτιμάται και εμπορευματοποιείται, έτσι ώστε να μπορεί να ανταλλαχθεί με μετρητά.

Η προσπάθεια ξεκίνησε με ζήλο από την προηγούμενη κυβέρνηση. Με κόστος £ 100.000, ανέθεσε σε μια ερευνητική εταιρεία να βγάλει μια συνολικά ετήσια τιμή για τα οικοσυστήματα της Αγγλίας. Αφού πήρε τα χρήματα, η εταιρεία ανέφερε ότι αυτή η άσκηση ήταν «θεωρητικά δύσκολο να ολοκληρωθεί και ότι, κατά την άποψη ορισμένων, δεν ήταν μια θεωρητικά σωστή προσπάθεια». Μερικές από τις υπηρεσίες που παρέχουν τα οικοσυστήματα της Αγγλίας, τόνισε, «μπορεί στην πραγματικότητα να είναι άπειρης αξίας».

Αυτή η σπάνια αναλαμπή κοινής λογικής δεν κατάφερε να αποθαρρύνει τη σημερινή κυβέρνηση από την προσπάθεια να βάλει πρώτη μια τιμή στη φύση και, στη συνέχεια, να δημιουργησεί μια αγορά στην διάθεσή της. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει τώρα μια Επιτροπή Φυσικού Κεφαλαίου, μια Ομάδα Εργασίας για τα Οικοσυστήματα και ένα εμπνευσμένο νέο λεξιλόγιο. Δεν την ονομάζουμε πια φύση: τώρα ο σωστός όρος είναι «φυσικό κεφάλαιο». Οι φυσικές διεργασίες έχουν γίνει «υπηρεσίες του οικοσυστήματος», δεδομένου ότι υπάρχουν μόνο για να μας εξυπηρετούν. Λόφοι, δάση και λεκάνες απορροής ποταμών είναι τώρα «πράσινες υποδομές, ενώ η βιοποικιλότητα οι οικότοποι είναι «κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων» μέσα σε μια «αγορά οικοσυστημάτων». Σε όλα θα δοθεί μια τιμή και όλα θα γίνουν εξαργυρώσιμα.

Το επιχείρημα υπέρ αυτής της προσέγγισης είναι συγκροτημένο και ευλογοφανές. Οι επιχειρήσεις σήμερα αντιμετωπίζουν το φυσικό κόσμο σα να μην αξίζει τίποτα. Τιμολογώντας τη φύση και ενσωματώνοντας αυτή την τιμή στο κόστος των αγαθών και των υπηρεσιών δημιουργείται ένα οικονομικό κίνητρο για την προστασία της. Σίγουρα είναι ελκυστικό, τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για το κράτος. Η Ομάδα Εργασίας για την Αγορά Οικοσυστημάτων κάνει λόγο για «σημαντικές δυνατότητες ανάπτυξης σε αγορές που σχετίζονται με τη φύση – της τάξης των δισεκατομμυρίων λιρών σε παγκόσμιο επίπεδο».

Η εμπορευματοποίηση, η οικονομική μεγέθυνση, οι αφηρημένη οικονομία, η εξουσία των εταιρειών: αυτές δεν είναι οι διαδικασίες που οδηγούν την παγκόσμια περιβαλλοντική κρίση; Τώρα μας λένε ότι για να σώθει η βιόσφαιρα χρειαζόμαστε περισσότερο από αυτές.

Οι πληρωμές για τις υπηρεσίες των οικοσυστημάτων μου φαίνονται σαν το προοίμιο της μεγαλύτερης ιδιωτικοποίησης από τότε που ο απατεώνας του Rousseau αξίωσε για πρώτη φορά την αποκλειστικότητα πάνω στη γη. Η κυβέρνηση έχει ήδη αρχίσει να περιγράφει τους ιδιοκτήτες γης ως «πάροχους» των υπηρεσιών οικοσυστήματος, σα να είχαν δημιουργήσει τη βροχή και τους λόφους και τα ποτάμια και την άγρια ​​φύση που τους κατοικεί. Θα πληρώνονται για τις υπηρεσίες αυτές, είτε από την κυβέρνηση είτε από «χρήστες». Ακούγεται σαν το σχέδιο για το ΕΣΥ.

Η ιδιοκτησία γης από την εποχή του πρώτου απατεώνα περιλάμβανε την σταδιακή συσσώρευση αποκλειστικών δικαιωμάτων, τα οποία κατασχέθηκαν από το λαό. Οι πληρωμές για υπηρεσίες οικοσυστήματος προεκτείνουν την καταπάτηση με το διορισμό του ιδιοκτήτη της γης ως ιδιοκτήτη και υποκινητή της άγριας ζωής, της ροής του νερού, του κύκλου του άνθρακα, των φυσικών διεργασίων που προηγουμένως θεωρούνταν ότι ανήκουν σε όλους και σε κανέναν.

Αλλά δεν τελειώνει εκεί. Μόλις ένας πόρος έχει εμπορευματοποιηθεί, έρχονται οι κερδοσκόποι και οι έμποροι. Η Ομάδα Εργασίας για την Αγορά Οικοσυστημάτων μιλά τώρα για «αξιοποίηση της χρηματοοικονομικής εξειδίκευσης του Σίτυ για να αξιολογηθούν οι τρόποι που αυτές οι ανάμικτες πηγές εσόδων και τιτλοποιήσεις ενισχύουν την απόδοση της επένδυσης ενός περιβαλλοντικού ομολόγου» . Αυτό δίνει μια ιδέα για το πόσο μακριά αυτή η διαδικασία έχει προχωρήσει – και για τη μπουρδολογία που έχει αρχίσει να παράγει.

Ήδη η κυβέρνηση αναπτύσσει μια αγορά για την εμπορία της άγριας ​​ζωής, πειραματιζόμενη με αυτό που αποκαλεί «αντιστάθμιση της βιοποικιλότητας». Αν μια μεταλλευτική εταιρεία θέλει να καταστρέψει ένα σπάνιο λιβάδι, για παράδειγμα, μπορεί να αγοράσει άφεση αμαρτιών πληρώνοντας κάποιον για να δημιουργήσει ένα άλλο κάπου αλλού (σημ.: αυτό συμβαίνει ήδη, και εδώ στην Ελλάδα). Η κυβέρνηση προειδοποιεί ότι αυτές οι ανταλλαγές πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για να αντισταθμιστεί μια «πραγματικά αναπόφευκτη ζημία» και «δεν πρέπει να γίνουν μια άδεια για καταστροφή». Αλλά από τη στιγμή που η βασική αρχή έχει καθιερωθεί και η αγορά λειτουργεί, για πόσο καιρό θα εκτιμούν ότι η αυτή η γραμμή θα κρατήσει; Η φύση, κάτω από αυτό το σύστημα, θα γίνει εμπορεύσιμη όπως όλα τα άλλα.

Όπως και άλλες πτυχές του νεοφιλελευθερισμού, η εμπορευματοποίηση της φύσης ματαιώνει τη δημοκρατική επιλογή. Δεν θα είμαστε πλέον σε θέση να υποστηρίζουμε ότι ένα οικοσύστημα ή ένα τοπίο πρέπει να προστατευθεί γιατί μας δίνει απόλαυση και θαυμασμό. Θα μας πούνε ότι η εγγενής του αξία έχει ήδη υπολογιστεί και, χωρίς αμφιβολία, ότι αποδεικνύεται πως αξίζει λιγότερο από ό,τι οι άλλες χρήσεις για τις οποίες θα μπορούσε να διατεθεί η γη. Η αγορά μίλησε: τέλος της συζήτησης.

Όλα αυτά τα μπερδεμένα, υποκειμενικά θέματα, οι κινητήριες δυνάμεις της δημοκρατίας, θα επιλυθούν σε μια στήλη με αριθμούς. Οι κυβερνήσεις δεν θα χρειάζεται να ρυθμίσουν. Η αγορά θα πάρει τις αποφάσεις που οι πολιτικοί αποφεύγουν. Αλλά το εμπόριο είναι ένας άστατος αφέντης, και δεν ανταποκρίνεται σε κανέναν παρά μόνο σε εκείνους με τα λεφτά. Η κοστολόγηση και πώληση της φύσης αποτελεί άλλη μια μεταβίβαση εξουσίας στις εταιρείες και τους πολύ πλούσιους.

Μας μειώνει, μειώνει τη φύση. Μετατρέποντας τον φυσικό κόσμο σε μια θυγατρική της εταιρικής οικονομίας, επαναβεβαιώνει το βιβλικό δόγμα της κυριαρχίας. Τεμαχίζει τη βιόσφαιρα σε συστατικά εμπορεύματα: ήδη η ομάδα εργασίας της κυβέρνησης μιλάει για «διαχωρισμό» των υπηρεσιών οικοσυστήματος, έναν όρο που δανείστηκε από προηγούμενες ιδιωτικοποιήσεις. Αυτό μπορεί να έχει νόημα από οικονομική άποψη. Δεν έχει κανένα οικολογικό νόημα. Όσο περισσότερο μαθαίνουμε για το φυσικό κόσμο, τόσο περισσότερο ανακαλύπτουμε ότι οι λειτουργίες του δεν μπορούν να διαχωριστούν με ασφάλεια.

Σπάνια θα είναι τα λεφτά που θα βγουν από την προστασία της φύσης συγκρίσιμα με τα λεφτά που βγουν από την καταστροφή της. Η φύση προσφέρει χαμηλά ποσοστά απόδοσης σε σύγκριση με άλλες επενδύσεις. Αν επιτρέψουμε να μετατοπιστεί η συζήτηση από τις αξίες στην αξία – από την αγάπη στην απληστία – παραχωρούμε το φυσικό κόσμο στις δυνάμεις που τον καταστρέφουν. Tραβήξτε τους πασσάλους, γεμίστε το χαντάκι, πάλι μας εξαπατούν.

Του George Monbiot από guardian.co.uk.

Απο antigold 

Με αφορμή  το άρθρο Ιδιωτικοποίηση της φύσης
Μια ρηξικέλευθη πρόταση για την ορθολογικότερη εκμετάλλευση και αξιοποίησή της

Και μια και μπήκατε στον κόπο...

 Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα,
ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός,
ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,
ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,
ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,
ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,
ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.

Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,
ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,
παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων
σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό.
Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…

Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.

Ζοζέ Σαραμάγκου (Νόμπελ Λογοτεχνίας 1998)