Μια εικόνα ,χίλιες λέξεις

Free Water Νερό για όλους De l'eau pour tous Agua para todos

 

 

Αόρατες πορείες

Πάνω απο 300 πόλεις ,χιλιάδες διαδηλωτές στους δρόμους ,στις 21 Μαίου ,κατά της Monsanto ..Μούγκα στα ελληνικά ΜΜΕ (και οχι μόνο )

Οι ερευνητικές μελέτες έχουν δείξει ότι γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα της Monsanto μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως η ανάπτυξη καρκινικών όγκων, στειρότητα και γενετικές ανωμαλίες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η FDA, η υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη για τη τον έλεγχο της ασφάλειας των τροφίμων ,διευθύνεται από πρώην στελέχη της Monsanto.Αυτό δημιουργεί "σύγκρουση συμφερόντων" και εξηγεί την έλλειψη ερευνητικών προγραμμάτων-μελετών ( απο την κυβέρνηση των ΗΠΑ) για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των γενετικά τροποποιημένων προϊόντων.

ΥΓ.Στην Ευρώπη διάφορα ερευνητικά κέντρα αποφάσισαν πως η Monsanto είναι ..ο ειδικός 
και εδω : Ο διαβολικός γάμος Bayer -Monsanto 

Monsanto ..ο ειδικός..

 Με αφορμή μια είδηση : Σε εξέλιξη deal πολλών δισ. για την εξαγορά της Monsanto από τη γερμανική BAYER

Φωτογραφία : Monsanto ..ο ειδικός..
γιατι κανείς δεν γνωρίζει καλύτερα (απο τη Monsanto) πως να εξοντώνει.. τα φυτά και τη ζωή

ΥΓ. Στις 18 και 19 Μαίου κρίνεται  στις Βρυξέλλες η παράταση ή οχι της κυκλοφορίας του Roundup,η άδεια του οποίου λήγει στο τέλος του Ιουνίου.Η Επιτροπή που θα αποφασίσει στηρίζεται σε διάφορες θετικές γνωμοδοτήσεις που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο καιρό .
Για πρώτη φορά το BfR (Γερμανικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Αξιολόγησης Κινδύνων), εκτιμά ότι "δεν υπάρχει επικύρωση μιας σημαντικής σχέσης μεταξύ της έκθεσης στο ζιζανιοκτόνο και σε αυξημένο κίνδυνο λεμφώματος ή οποιοδήποτε άλλο τύπο καρκίνου
Βέβαια πρώτη φορά είναι που βρίσκεται σε εξέλιξη και deal πολλών δισ. για την εξαγορά της Monsanto από τη γερμανική BAYER ,αλλά μάλλον σύμπτωσις θα είναι ..
 (πληροφορίες απο lefigaro)
.

Live your Myth in a chocolate

Η βιομηχανία τροφίμων Nestle αντιμετωπίζει κατηγορίες για παιδική εργασία και εκμετάλλευση, καθώς, σύμφωνα με τις σε βάρος της καταγγελίες, υποχρεώνει «παιδιά – δούλους» να μαζεύουν κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού στην Αφρική. Η εταιρεία υπέβαλε έφεση την οποία και έχασε και συνεχίζει να αντιμετωπίζει κατηγορίες... για παιδική εργασία.

Όπως μεταδίδει το Reuters, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ απέρριψε την έφεση της Nestle αλλά και ακόμα δύο εταιρειών, τον Δεκέμβριο του 2014, Oι πρώτοι ενάγοντες, οι οποίοι κατάγονται από το Μάλι, κατέθεσαν πως η συγκεκριμένη εταιρεία εμπλέκεται πολύ συχνά σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσω της αγοράς του κακάο από την Ακτή Ελεφαντοστού. Η Nestle φέρεται να έχει επίγνωση της παιδικής δουλείας στην περιοχή αλλά παράσχει χρηματοδοτική και τεχνική βοήθεια στους αγρότες της περιοχής για να παίρνει το προϊόν σε χαμηλότερη τιμή.

Στη Δικαιοσύνη, μέσω της υποβολής μήνυσης προσέφυγε αρχικά το Διεθνές Φόρουμ Εργασίας Ο διευθυντής του Φόρουμ, Abby McGill, δήλωσε στην Independent: «Έχουμε αγωνιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα για να παύσει η παιδική εργασία στις αλυσίδες εφοδιασμού τροφίμων και να υπάρξει επανόρθωση για τα παιδιά-θύματα». Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι από το 2013, τα δεδομένα δείχνουν πως ο μέσος αγρότης κακάο έχει στη δούλεψή του περίπου έξι παιδιά, καθένα από τα οποία λαμβάνει 40 σεντς ανά ημέρα.

Μέχρι τώρα οι αμερικάνικες εταιρείες έχουν αντιμετωπίσει αγωγές για παιδική εργασία,, αλλά οι δικαστές έκριναν ότι οι υποθέσεις, δεν αγγίζουν άμεσα τις ΗΠΑ. Αυτό είναι αποτέλεσμα μιας απόφασης του 2013 που έχει καταστήσει δυσκολότερο για τον ενάγοντα να ασκήσει αγωγή σε εταιρεία στα δικαστήρια των ΗΠΑ για οποιουδήποτε είδους κατάχρηση που έχει συμβεί σε χώρα του εξωτερικού.

Στην περίπτωση της Nestle, το Εφετείο ανέφερε πως οι ενάγοντες θα πρέπει να αναπροσαρμόσουν το περιεχόμενο της αγωγής για να συνάδει με την παραπάνω απόφαση του Δικαστηρίου του 2013. Το Εμπορικό Επιμελητήριο των ΗΠΑ, ωστόσο, ζήτησε από το δικαστήριο να εκδικάσει την υπόθεση.

Η Patti Rundall, η οποία ηγείται ομάδας εκστρατείας του Διεθνούς Δικτύου Δράσης Παιδικών Τροφών, στόχευε τις πρακτικές της Nestle για πάνω από 30 χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της επίμαχης πρακτικής της εταιρείας να διανέμει εμφιαλωμένο γάλα, αντί να προωθεί μητρικό γάλα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Χαιρέτισε την είδηση εκδίκασης της υπόθεσης, λέγοντας παράλληλα πως «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος μπροστά μας» και κατέληξε τονίζοντας: «Κάθε φορά που τρώτε μια σοκολάτα, προωθείτε την παιδική δουλεία. Η παραγωγή του κακάο είναι αποτέλεσμα κακών πρακτικών και θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να αλλάξει αυτό, λόγω της φύσης αυτών των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών».

Απο directnews
Σχετικό :  Nestle is being sued for allegedly using child slaves on cocoa farms

“Όταν ο κόσμος τρώει σοκολάτα, τρώει τη σάρκα μου”.

Η αστυνομία στην Ακτή του Ελεφαντοστού απελευθέρωσε 48 παιδιά σκλάβους σε εφόδους που έκανε σε φυτείες κακάο στη δυτική πλευρά της χώρας, και συνέλαβε 22 άτομα με την κατηγορία εμπορίας ή εκμετάλλευσης παιδιών, είπε η Ίντερπολ χθες.

Τα παιδιά, ηλικίας από 5 έως 16 ετών, κατάγονταιν από το Μαλί, τη Γουϊνέα και Μπουρκίνα Φάσο καθώς και από το βόρειο τμήμα της Ακτής του Ελεφαντοστού και απελευθερώθηκαν σε συντονισμένες προσπάθειες από την 1η έως τις 6 Ιουνίου στην περιοχή Σαν Πέδρο, είπε η διεθνής αστυνομική οργάνωση.

Μερικά από τα παιδιά εργάζονταν στις φυτείες για σχεδόν ένα χρόνο υπό ακραίες καταστάσεις που «έθεταν την υγεία τους σε σοβαρό κίνδυνο»....

"Το άγγιγμα του Μίδα" ...

Λένε πως κάθε φορά που ένα ποτάμι περνάει απο έναν τόπο ,μαζεύει στην κοίτη του ο,τι έχει ζήσει σε αυτόν τον τόπο,όλα όσα έχουν συμβεί ...
Στο Κολοράντο των ΗΠΑ συνέβει διαρροή σε ορυχείο χρυσού  και εκατομμύρια λύτρα τοξικών πέρασαν στον ποταμό Anima που μεταφέρει στα κίτρινα πια νερά του αρσενικό ,μόλυβδο ,χαλκο, κάδμιο.Η διαρροή απειλεί το πόσιμο νερού για ολόκληρες κοινότητες.
Οι  εικόνες τραβήχτηκαν Πέμπτη απόγευμα και την Παρασκευή  πρωί.

 Οι φωτογραφίες που απεικονίζουν το πριν και το μετα  δημοσιεύονται στο durangoherald.com
και τις είδαμε εδω
και εδω Toxic mine water accidentally released by EPA in Colorado river flows south

Το άγγιγμα του Μίδα ,σενάριο, σκηνοθεσία του Γιώργου  Αυγερόπουλου

 Όταν οι Ισπανοί κατακτητές έφτασαν στην Κολομβία τον 16ο αιώνα, νόμιζαν πως είχαν βρει το μυθικό Ελ Δοράδο. Είδαν έκπληκτοι μια τελετή στη λίμνη Γουαταβίτα κοντά στη σημερινή Μπογκοτά, όπου ο αρχηγός των Μούισκας, γυμνός και αλειμμένος ολόκληρος με χρυσόσκονη, (ο "επιχρυσωμένος βασιλιάς", ο "El Dorado"), έριχνε στο νερό τεράστιες ποσότητες χρυσού, προσφορά στους θεούς.Πέντε αιώνες μετά, με τις τιμές του χρυσού να έχουν εκτιναχθεί στα ύψη εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, οι πολυεθνικές εταιρείες αυτή τη φορά, είναι εκείνες που αναζητούν στην Κολομβία, το νέο Ελ Δοράδο. Και όχι μόνο αυτές

Αδιαφορούν για τα ανθρώπινα δικαιώματα οι γερμανικές επιχειρήσεις

Μπάμπης Μιχάλης απο efsyn

 

Κι όμως, το γνωστό «οικονομικό θαύμα», για το οποίο η Γερμανία καυχάται έναντι των «τεμπέληδων» του ευρωπαϊκού Νότου, στηρίζεται και σε ακμάζουσες επιχειρήσεις που κατηγορούνται για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οπως αποκαλύπτει πρόσφατη έρευνα του ολλανδικού Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ, σχεδόν καμία χώρα στον κόσμο δεν φιλοξενεί στην επικράτειά της τόσο πολλές εταιρείες που να κατηγορούνται για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η Γερμανία. Από τις 1.800 περιπτώσεις παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ανέλυσε η έρευνα, οι 87 ανιχνεύτηκαν σε γερμανικές επιχειρήσεις. Το μέγεθος αυτό κατατάσσει τη Γερμανία 5η στη σχετική παγκόσμια λίστα με τις περιπτώσεις επιχειρήσεων που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα -πίσω από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τον Καναδά και την Κίνα.

Η λίστα με τις πιθανές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από επιχειρήσεις είναι τεράστια. Σε αυτήν μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται: α. η μόλυνση των υδάτων στο Περού εξαιτίας των δραστηριοτήτων εξόρυξης χαλκού, που χρησιμοποιείται στην παραγωγή αυτοκινήτων, β. η εκδίωξη κατοίκων από τη γη τους στην Ουγκάντα προκειμένου αυτή να χρησιμοποιηθεί για την καλλιέργεια καφέ, γ. οι πλημμύρες σε χωριά στο Σουδάν λόγω της λειτουργίας υδροηλεκτρικού φράγματος, δ. η εκμετάλλευση των εργαζομένων στον τομέα ένδυσης σε Μπανγκλαντές και άλλες χώρες του τρίτου κόσμου.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, άμεσα ή έμμεσα, εμπλέκονται -σύμφωνα με καταγγελίες μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ)- γερμανικές επιχειρήσεις. Η κριτική εστιάζεται στις γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες και τις βιομηχανίες χημικών που εισάγουν συνήθως τις βασικές πρώτες ύλες τους από χώρες με αδύναμη κυβερνητική δομή και υψηλό βαθμό διαφθοράς. Μελέτη των γερμανικών ΜΚΟ Germanwatch και Misereor τονίζει ότι «οι συνθήκες και στους δύο κλάδους είναι προβληματικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Η μελέτη αναφέρει ενδεικτικά τη Γουινέα όπου σημειώθηκε βίαιη αρπαγής της γης για την εξόρυξη βωξίτη -την πρώτη ύλη για την παραγωγή αλουμινίου, ενός μετάλλου που χρησιμοποιούν σχεδόν όλες οι βιομηχανίες της Δύσης, μαζί και οι γερμανικές. Οι κάτοικοι εκεί αποκόπηκαν από τα ποτάμια τους ενώ οι εκρήξεις στα λατομεία κατέστρεψαν τα σπίτια τους, αναφέρει η έκθεση.

Επίσης, δείγματα νερού και εδάφους κοντά στα περουβιανά ορυχεία χαλκού έδειξαν υπερβολικά υψηλά επίπεδα χαλκού, μολύβδου, αρσενικού και υδραργύρου, που είναι επιβλαβή για τον άνθρωπο και τα ζώα. Το εάν και σε ποιο βαθμό όμως οι εν λόγω πρώτες ύλες καταλήγουν στα αυτοκίνητα της BMW, της Daimler ή της VW είναι κάτι που συνήθως δεν μπορεί να αποδειχτεί, επισημαίνει η έκθεση.

Αυτό οφείλεται στις πολύπλοκες αλυσίδες εφοδιασμού των εταιρειών και την έλλειψη διαφάνειας μεταξύ τους. Ετσι όλα στηρίζονται μόνο στις καταγγελίες. Επιπλέον, σε αντίθεση με άλλες χώρες, οι γερμανικές επιχειρήσεις δεν υπόκεινται σε δεσμευτικούς κανονισμούς για τα ανθρώπινα δικαιώματα, απλώς σε κάποια εθελοντικά μέτρα.

Η Δαμανάκη στην υπηρεσία των βρώμικων «ωκεανών» του χρήματος

Βάλια Μπαζού

Η Μαρία Δαμανάκη θα προσφέρει, πλέον, τις υπηρεσίες της σε μια «περιβαλλοντική» οργάνωση που χρηματοδοτείται από πετρελαϊκές εταιρείες, επενδύει τα χρήματά της σε πετρελαϊκές εταιρείες και διαθέτει ακόμα και δική της πετρελαιοπηγή στο Τέξας!

Μια «περιβαλλοντική» οργάνωση που ευθύνεται για την εξαφάνιση ενός σπάνιου είδους, έναν Οργανισμό που λειτουργεί ως το «πράσινο πλυντήριο» για εταιρείες κολοσσούς που οι δραστηριότητές τους είναι συνώνυμες με δραματικές και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Εταιρείες όπως η BP America, η Chevron, η Dow Chemical και η Monsanto, η πολυεθνική των μεταλλαγμένων, που συμμετέχουν μάλιστα στο Επιχειρηματικό Συμβούλιο του Οργανισμού!

Η πρώην Επίτροπος Θαλασσίων Υποθέσεων και Αλιείας, ακολουθώντας τα βήματα άλλων συναδέλφων της που μετά την Κομισιόν είδαν τις πόρτες εταιρειών και αμφιλεγόμενων οργανισμών να ανοίγουν διάπλατα, εξασφάλισε μια θέση σε διεθνή δήθεν μη κερδοσκοπικό οργανισμό και συγκεκριμένα ανέλαβε το πόστο του επικεφαλής του Παγκόσμιου Προγράμματος για τους Ωκεανούς του Ιδρύματος The Nature Conservancy.

Η τοποθέτησή της έτυχε θερμής υποδοχής από τα περισσότερα εγχώρια ΜΜΕ, ίσως γιατί δεν είναι ευρέως γνωστό ότι το Nature Conservancy δεν είναι ένας αγνός περιβαλλοντικός οργανισμός, αλλά ένα αμφιλεγόμενο μεγαθήριο που πουλάει περιβάλλον και ξεπλένει τους καταστροφείς του, όπως, αποκαλύπτουν πλείστες καταγγελίες που έχουν γίνει στις ΗΠΑ.
Η Μαρία Δαμανάκη εν ολίγοις προσελήφθη στην υπηρεσία της προστασίας των βρώμικων «ωκεανών» του χρήματος.

«Οικολόγοι» με πετρελαιοπηγή!

Το Nature Conservancy ιδρύθηκε το 1951 και έχει έδρα το Άρλιγκτον ενώ εκτός από τις ΗΠΑ δραστηριοποιείται σε 35 χώρες. Πρόκειται για την πιο πλούσια κατ΄όνομα περιβαλλοντική οργάνωση στον κόσμο με 1 εκατομμύριο μέλη και μυθώδη ποσά από κρατικές επιχορηγήσεις και δωρεές κυρίως από πολυεθνικές που έχουν λόγο να ξεπλύνουν τις δραστηριότητές τους μέσα από χρήματα που «επενδύουν» στη συγκεκριμένη οργάνωση.

Όπως ο ίδιος ο Οργανισμός υποστηρίζει στόχος του είναι η προστασία των ευαίσθητων οικοσυστημάτων σε ολόκληρο τον κόσμο με έμφαση στα εδάφη και τα υδάτινα οικοσυστήματα.
Η θέση αυτή δεν ταιριάζει, βέβαια, καθόλου με την ιδιαίτερη προτίμηση που δείχνει ο Οργανισμός στις πετρελαϊκές εταιρείες.

Η γνωστή δημοσιογράφος και συγγραφέας Ναόμι Κλάιν με αφορμή το τελευταίο της βιβλίο «This Changes Everything Capitalism Vs.The Climate», έκανε έρευνα και για κάποιους από τους μεγαλύτερους Οργανισμούς που προβάλλονται ως περιβαλλοντικοί και εντόπισε σημεία και τέρατα.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε τον περασμένο Σεπτέμβριο αναφέρθηκε μάλιστα ειδικά στο Nature Conservancy λέγοντας τα εξής: «ένα από τα πιο τρελά πράγματα που εντόπισα είναι ότι το Nature Conservancy όχι μόνο χρηματοδοτείται από εταιρείες ορυκτών καυσίμων, όχι μόνο επενδύει τους δικούς του πόρους σε εταιρείες ορυκτών καυσίμων αλλά όχι έχει δική του πετρελαιοπηγή στο Τέξας! Δεν υπάρχει πιο τρελό πράγμα από αυτό. Η πετρελαιοπηγή είναι, μάλιστα, εντός προστατευόμενης περιοχής αφού εκεί διαβιεί ένα από τα περισσότερο απειλούμενα είδη πουλιών της Αμερικής. Κάτω, λοιπόν από τη δική τους επίβλεψη τα πουλιά εξαφανίστηκαν»!

Η Ναόμι Κλάιν, αναφέρεται σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στα οποία εμπλέκεται ο Οργανισμός στις τάξεις του οποίου εντάχθηκε η Μαρία Δαμανάκη, σκάνδαλο το οποίο αποκαλύφθηκε το 2003 όταν με ευθύνη της δήθεν περιβαλλοντικής οργάνωσης εξαφανίστηκε ένα σπάνιο είδος πουλιού.

Αποδεκάτισε σπάνιο είδος

Το Nature Conservancy, είχε δεχθεί το 1995 ως χορηγία από τον πετρελαϊκό κολοσσό Mobil Oil, μια έκταση που αποτελούσε το τελευταίο καταφύγιο ένα εξαιρετικό σπάνιο πτηνό που ενδημεί μόνο στο Τέξας, γνωστό ως μεγάλη πέρδικα Άτγουοτερ. Όμως ο Οργανισμός, όπως αναφέρει δημοσίευμα της Washington Post, αντί να επιτελέσει το σκοπό του που είναι η προστασία των ευαίσθητων περιοχών όπου διαβιούν απειλούμενα είδη της χλωρίδας και της πανίδας, άρχισε να λειτουργεί σαν πετρελαϊκή εταιρεία.

Το Nature Conservancy, αποφάσισε μέσα στην προστατευόμενη περιοχή να θέσει σε λειτουργία πετρελαιοπηγή και να εξορύξει πετρέλαιο. Η απόφασή της κατά τα άλλα απολίτικης οργάνωσης είχε συγκεκριμένο σκεπτικό αφού ήθελε να αποδείξει ότι η προστασία του περιβάλλοντος μπορεί να πηγαίνει επιτυχημένα χέρι χέρι με την ανάπτυξη ακόμα και μέσα από ιδιαίτερα επικίνδυνες δραστηριότητες όπως είναι η εξόρυξη πετρελαίου.
Ο Οργανισμός που προωθούσε το δόγμα της «συμβατής ανάπτυξης» μέσα από μια, όπως έλεγε, ρεαλιστική προσέγγιση της προστασίας της φύσης, υποστήριζε ότι η προστατευόμενη περιοχή δεν πρόκειται να επηρεαστεί από την πετρελαιοπηγή και μάλιστα με τα ποσά που θα εξασφαλίζονταν από τη γεώτρηση πετρελαίου θα αγόραζε περισσότερα στρέμματα για την προστασία του απειλούμενου με εξαφάνιση είδους.
Το δόγμα της «συμβατής ανάπτυξης» εννοείται ότι απέτυχε παταγωδώς με αποτέλεσμα η μεγάλη πέρδικα Άτγουοτερ να βρίσκεται προ των πυλών της πλήρους εξαφάνισης!

Αγκαλιά με τις πολυεθνικές

Το δόγμα της «συμβατής ανάπτυξης», η προσπάθεια, δηλαδή, έναντι υψηλότατων χορηγιών να δοθεί πράσινο άλλοθι σε πολυεθνικές ορυκτών καυσίμων, χημικών, μεταλλαγμένων και όχι μόνο, έχει σαν αποτέλεσμα η μεγαλύτερη και πλουσιότερη περιβαλλοντική οργάνωση να έχει χειρουργικά διατυπωμένες ουδέτερες θέσεις για κρίσιμα παγκόσμια προβλήματα, όπως η κλιματική αλλαγή και οι γεωτρήσεις στην Αρκτική.

Είναι χαρακτηριστικό ότι για το θέμα της κλιματικής αλλαγής και με αφορμή τη διάσκεψη που έγινε αυτές τις μέρες στο Περού, απλώς χαιρέτησε τις δεσμεύσεις των ΗΠΑ, της Κίνας και της ΕΕ, υποστηρίζοντας τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα γενικώς και αορίστως, χωρίς, όμως να προβάλλει συγκεκριμένες ποσοτικές προτάσεις που θα ξεπερνούσαν τις κυβερνητικές θέσεις των μεγαλύτερων ρυπαντών του πλανήτη. Παλαιότερα μάλιστα το Nature Conservancy συμμετείχε στην ομάδα λόμπι της ΒΡ για το θέμα της κλιματικής αλλαγής!

Όσον αφορά τη θέση της για το μέγα θέμα των γεωτρήσεων στην τελευταία απάτητη περιοχή του πλανήτη, την Αρκτική εκεί η θέση της είναι πιο ξεκάθαρη αφού είναι σύμβουλος των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών για τον περιορισμό των επιπτώσεων από τις θαλάσσιες γεωτρήσεις!
Ο εναγκαλισμός με τις πολυεθνικές, οι δραστηριότητες των οποίων έχουν σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, είναι ασφυκτικός αφού το Nature Conservancy υλοποιεί από κοινού με τις εταιρείες διάφορα δήθεν περιβαλλοντικά προγράμματα.
Για παράδειγμα:

-Το 2011 υπέγραψε συμφωνία μαμούθ ύψους 10 εκατομμυρίων δολαρίων με τη Dow Chemical έτσι ώστε ο γίγαντας της χημικής βιομηχανίας να «αναγνωρίσει, την αξία της ενσωμάτωσης της φύσης στις αποφάσεις και τις στρατηγικές του όσον αφορά στην επίτευξη των παγκόσμιων επιχειρηματικών του στόχων». Η συμφωνία προκάλεσε οργή αφού δεν είναι δυνατόν μια οργάνωση που προβάλλεται ως περιβαλλοντική να κάνει συμφωνία με την χημική εταιρεία που έχει στην ιδιοκτησία της την Union Carbide, την εταιρεία που ευθύνεται για ένα τα φονικότερα βιομηχανικά δυστυχήματα, αυτό στη Μποπάλ της Ινδίας. Δυστύχημα στο οποίο έχασαν τη ζωή τους 3.000 άνθρωποι και 25.000 τα επόμενα χρόνια.

-Το 2010, ο Οργανισμός δέχθηκε σκληρή κριτική για τους επιχειρηματικούς δεσμούς με την ΒΡ που συνεχίστηκαν ακόμα και μετά την τρομακτική καταστροφή στον Κόλπο του Μεξικού όταν εξερράγη γεώτρηση της πετρελαϊκής εταιρείας. Η ΒΡ η οποία έχει κάνει δωρεές άνω των 10 εκατομμυρίων δολαρίων παραμένει επιχειρηματικός εταίρος της δήθεν περιβαλλοντικής οργάνωσης.
Δείτε εδώ τη λίστα με τους επιχειρηματικούς εταίρους.

«Πράσινο» real estate

 Μια από τις κεντρικές δραστηριότητες του Nature Conservancy είναι η προστασία ευαίσθητων οικολογικά περιοχών μέσα από την αγορά τους. Μόνο που και αυτή η δραστηριότητα εγείρει πολλά ερωτήματα αφού πλείστα δημοσιεύματα μιλούν για την ανάπτυξη ενός ιδιότυπου «πράσινου» real estate που καμιά σχέση δεν έχει με το έργο της διατήρησης των προστατευόμενων περιοχών.
Οι πρακτικές που χρησιμοποιεί ο Οργανισμός είναι άκρως αμφιλεγόμενες αφού έχει διαπιστωθεί ότι αγοράζει ιδιαίτερα σημαντικές οικολογικά εκτάσεις γης και στη συνέχεια τις μεταπωλεί σε ιδιώτες σε χαμηλότερη τιμή με συμβόλαια που διατυπώνουν τις επιτρεπόμενες χρήσεις στις οποίες συμπεριλαμβάνονται χώροι αναψυχής, άθλησης και μικρός αριθμός κατοικιών.
  Οι ιδιώτες που αγοράζουν την έκταση στη συνέχεια κάνουν δωρεά προς την οργάνωση ίση με το ποσό της έκπτωσης που τους έγινε κατά την αγορά της έκτασης, κερδίζοντας έτσι σημαντική έκπτωση φόρου.

Σάλος είχε ξεσπάσει και με τις αποκαλύψεις ότι η οργάνωση πουλούσε τις εκτάσεις που είχε αγοράσει για προστασία σε υψηλά ιστάμενα στελέχη της.
Μια άλλη πρακτική είναι να αγοράζει εκτάσεις και στη συνέχεια να τις πουλά ακριβότερα στο κράτος.
Δείτε εδώ όλα τα δημοσιεύματα από τη μεγάλη έρευνα της Washington Post

ΥΓ
Σύμφωνα με το Forbs, το 2013 το Nature Conservancy βρισκόταν στην 21η θέση ανάμεσα στις 50 μεγαλύτερες φιλανθρωπικές εταιρείες με σύνολο εσόδων: 881 εκατομμύρια δολάρια εκ των οποίων τα 111 είναι κρατική επιχορήγηση και τα 500 εκατομμύρια δωρεές από ιδιώτες. Για τη διαχείριση (μισθοί – μπόνους κλπ) και τα γενικά έξοδα ο Οργανισμός διέθεσε το 2013 122 εκατομμύρια δολάρια.

το ποντίκι 

 

Λαθρεμπόριο... άμμου

Μετά το νερό και τον καθαρό αέρα, ο άνθρωπος εξαντλεί και την... άμμο. Σύμφωνα με έκθεση του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών, η κατάσταση είναι πλέον οριακή και το... λαθρεμπόριο άμμου εξελίσσεται σε έναν από τους πλέον δυναμικά αναπτυσσόμενους κλάδους της παγκόσμιας παραοικονομίας. Γιατί; Διότι, πολύ απλά, οι άνθρωποι αποδεικνύουν για ακόμη μια φορά ότι δίπλα στον όρο «ανάπτυξη» δεν χωράνε «προϋποθέσεις».

Κάπως έτσι, σύμφωνα με την έκθεση, έχουμε φτάσει σήμερα σε σημείο η άμμος που χρησιμοποιείται από κατασκευαστικές εταιρείες αλλά και από εταιρείες τηλεπικοινωνιών (για την παραγωγή πάσης φύσεως ηλεκτρονικών συσκευών) να είναι περισσότερη από αυτήν που μπορεί να «παραχθεί» με φυσικό τρόπο στον πλανήτη... Ναι, αν και ακούγεται «παιδική» σαν διαπίστωση, φαίνεται πως πρέπει να ειπωθεί: η άμμος δεν είναι ανεξάντλητη. Πρόκειται για φυσικό πόρο που, σιγά αλλά σταθερά, μετατρέπεται σε είδος προς εξαφάνιση και για την απόκτηση του οποίου μεγάλες πολυεθνικές δίνουν αδυσώπητες μάχες, σχεδόν τόσο άγριες όσο αυτές που δίνονται για το πετρέλαιο. 

Έχει εξαφανιστεί

Σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, όπως το Πράσινο Ακρωτήρι, η άμμος έχει εξαφανιστεί τελείως από κάποιες παραλίες, καθώς οι (κατά πλειονότητα άνεργοι) κάτοικοι παραθαλάσσιων χωριών έχουν αφοσιωθεί πλήρως στην κλοπή άμμου, με αποτέλεσμα τα σπίτια να έχουν μείνει ανοχύρωτα μπροστά στα κύματα και τα δέντρα – στις ρίζες των οποίων φτάνει πλέον θαλασσινό νερό – να παράγουν πολύ λιγότερους καρπούς.

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται σε ορισμένες παραλίες της Κένυας, της Νέας Ζηλανδίας, της Τζαμάικας και του Μαρόκου. Και όταν τελειώνει η άμμος της παραλίας, τι κάνουμε; Αρχίζουμε να μαζεύουμε και αυτήν που βρίσκεται στον βυθό της θάλασσας (παρά το γεγονός ότι χρειάζεται μεγαλύτερη και άρα ακριβότερη επεξεργασία)!

Σε περιοχές όπως στη Βόρεια και τη Βαλτική Θάλασσα, από τον βυθό της οποίας εξάγεται άμμος με προορισμό κυρίως τη Γερμανία, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για «ανεξέλεγκτες συνέπειες στο θαλάσσιο οικοσύστημα». Εκτός της Γερμανίας (η οποία είναι πλούσια σε άμμο, ωστόσο αναγκάζεται να εισάγει μεγάλες ποσότητες για τον κατασκευαστικό της κλάδο, ο οποίος μόνο το 2012 χρησιμοποίησε 235 εκατ. τόνους), οι άλλες χώρες που καταναλώνουν απέραντες ποσότητες είναι οι δυναμικά αναπτυσσόμενες Κίνα, Ινδία και Βραζιλία, αλλά και οι χώρες του Κόλπου – όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή το Ντουμπάι –, όπου πολλές από τις μεγαλομανείς «κατασκευαστικές τρέλες» έχουν παγώσει επειδή έχουν ξεμείνει από άμμο! 

 Το Ποντίκι 

ΥΓ.
  Στον μέλλοντα λοιπόν αιώνα
θα μείνει λίγος άμμος
 κι ο άνεμος που θα φυσάει
.................................
θα τον πηγαίνει εδώ κι εκεί
όλο θα τον πηγαίνει

 Γιώργης Παυλόπουλος,Λίγος άμμος

φωτογραφία : Jim Denevan,ζωγραφική στην άμμο 

Πλούτος

Γιάννης Μακριδάκης

Διανύουμε αυτές τις μέρες άλλη μία τεχνητή έξαρση της τεχνητής κρίσης. Τεχνητές εξάρσεις και κρίσεις ενός τεχνητού, ατελούς αλλά, το χειρότερο, ανόητου συστήματος, το οποίο, θεμελιωμένο επί του λάθους ορισμού του πλούτου, βρίσκεται δέσμιο στον φαύλο κύκλο των αντιφάσεών του και οδεύει ολοένα και πιο γρήγορα προς την πλήρη κατάρρευση.

Βεβαίως η κατάρρευση αυτή είναι προς το παρόν ελεγχόμενη και μάλιστα συμβαίνει με την μορφή καθίζησης, ώστε όσοι διαθέτουν περισσότερο από αυτόν τον λεγόμενο “πλούτο” χρήματος, να κονιορτοποιηθούν υστερότερα από τους άλλους, τους μη κατέχοντες αυτόν. Εκτός βεβαίως αν συμβούν κάποια φυσικά απρόοπτα, τα οποία όμως, όπως οτιδήποτε φυσικό, δεν αποτελούν πλέον ούτε καν φευγαλέα σκέψη στην καθημερινότητα των αποπροσανατολισμένων ανθρώπων.

Επειδή όμως ο άνθρωπος, λόγω της ξέφρενης εξέλιξής του, την οποίαν επιτυγχάνει έχοντας επικεντρώσει την ενέργειά του προς την λάθος αυτήν κατεύθυνση, έχει αποκτήσει πλέον την δυνατότητα να προξενεί εκτεταμένες και μη αναστρέψιμες καταστροφές στον πλανήτη, ταυτόχρονα με την ελεγχόμενη κατάρρευση της πυραμίδας του χρηματοοικονομικού συστήματος καταρρέει και το οικοσύστημα, ανεξέλεγκτα όμως αυτό λόγω της χαοτικής και ασύληπτης από τον ανθρώπινο νου σύνθεσής του. Γεγονός που καθιστά αδιαμφισβήτητη τελικά την άδοξη αυτοκαταστροφή της ανθρωπότητας αν συνεχίσει για λιγοστό ακόμη χρόνο να πορεύεται στην ίδια διαδρομή, την θεμελιωμένη στο ανόητο παιδαριώδες λάθος.

Την ιστορική λοιπόν αυτή στιγμή της ύπαρξης του γένους των ανθρώπων επί γης, δεν έχουμε περιθώρια καθυστέρησης, ούτε πλέον την πολυτέλεια ανάθεσης ευθύνης.

Ο καθένας από εμάς προσωπικά είναι εκπρόσωπος της ανθρωπότητας και οφείλει να αλλάξει έστω και απειροελάχιστα την πορεία της αλλάζοντας την ρότα της ζωής του, απεγκλωβίζοντάς την από το λάθος το δομικό, διορθώνοντάς το και επικεντρώνοντας κατόπιν την ενέργειά του επί της νέας πορείας.

Το δομικό λάθος είναι βεβαίως ότι ορίσαμε ως πλούτο την συγκέντρωση των κουπονιών τα οποία επινοήσαμε για να μετρούν τον πλούτο και να εξυπηρετούν με ακρίβεια και άκοπα τις μεταξύ μας ανταλλαγές των παραγώγων του πλούτου, ανταλλαγές που αποτελούν βεβαίως δομικά στοιχεία των κοινωνιών και όχι των αγορών.

Πλούτος λοιπόν είναι μονάχα οι πόροι της γης. Οι φυσικοί πόροι που εξασφαλίζουν την ζωή στον άνθρωπο και σε όλα τα άλλα έμβια πλάσματα. Πλούτος είναι μονάχα ο ήλιος, το οξυγόνο, το νερό, οι πρώτες ύλες της γης, οι σπόροι, το χώμα και η μέλισσα.

Δίχως αυτά ούτε Ζωή, ούτε Υβρις.

ΥΓ: Μόλις ανήρτησα το παρόν άρθρο, κατέβηκα στην Λ. Αλεξάνδρας και περπατώντας άκουσα μέσα στο βουητό των αυτοκινήτων, από κάπου απέναντι να έρχεται πεντακάθαρη η φωνή ενός τζιτζικιού. 16 Οκτωβρίου τζιτζίκι στην Αθήνα! Ανέκοψα την πορεία μου και άρχισα να ακολουθώ τους ήχους του περνώντας ανάμεσα από μποτιλιαρισμένα στο φανάρι της Πανόρμου οχήματα. Επί της νησίδας, πάνω στον κορμό μιας λεύκας, έναντι της Σχολής Δημόσιας Υγείας βρήκα το υπέροχο αυτό πλασματάκι που μου άλλαξε ξαφνικά την πορεία μου. Δεν είναι τίποτε να αλλάξει πορεία κάποιος τελικά.

Απο yiannismakridakis.gr