Youkali ..C'est le pays de nos désirs

Youkali, C'est le pays de nos désirs, ...
Γιουκάλι,είναι η χώρα των επιθυμιών μας
L'étoile qu'on suit, C'est Youkali!
το άστρο που ακολουθούμε,Είναι το Γιουκαλί!

Ένα δέντρο μια φορά (το δέντρο και το αγόρι)

Το ομορφότερο Χριστουγεννιάτικο ''παραμύθι" για μικρούς και μεγάλους. 
 για την αγάπη, την αδιαφορία και την αλληλεγγύη απο τον παραμυθά Ευγένιο Τριβιζά

 Σ' ένα άχαρο πεζοδρόμιο μιας πολύβουης πολιτείας ήταν κάποτε ένα άσχημο παραμελημένο δέντρο. Κανείς δεν το πρόσεχε. Κανείς δεν το φρόντιζε. Κανείς δεν του έδινε την παραμικρή σημασία....
Ήταν κι ένα παιδί. Τις μέρες έκανε δουλειές του ποδαριού. Τα βράδια κοιμόταν στο πάτωμα ενός κρύου πλυσταριού στην αυλή ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου..
Λένε οι παλιοί...
ότι το πεζοδρόμιο εκείνο ήταν κάποτε κάπως πιο φαρδύ, ότι φύτρωνε κάποτε κάποιο δέντρο εκεί. Λένε ακόμα ότι κάθε παραμονή Χριστουγέννων, γύρω στα μεσάνυχτα, κάτι παράξενο συμβαίνει, κάτι που κανείς δεν μπορεί να το εξηγήσει. Ένα σμάρι πυγολαμπίδες τριγυρνούν επίμονα τρεμοσβήνοντας σε εκείνο το σημείο
Έτσι λένε...
Ποιος ξέρει;

Κυρίως για μεγάλους ,μια συγκινητική ταινία, με χιούμορ, φαντασία και χωρίς ίχνος βίας. Ο Ευγένιος Τριβιζάς άλλωστε επιμένει ότι «η πολιτιστική τροφή των παιδιών μας περιλαμβάνει ένα δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό σκουπιδιών. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις προσφέρουμε στα παιδιά μας ό,τι το πιο εκλεκτό: τα θρεπτικότερα φαγητά για παράδειγμα ή τα πιο ζεστά ρούχα. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, φτάνουμε στο σημείο να στερούμεθα εμείς για να απολαμβάνουν εκείνα. Το παράδοξο είναι ότι στον χώρο της τέχνης και του θεάματος για παιδιά -με ελάχιστες εξαιρέσεις- συμβαίνει μάλλον το αντίθετο. Ετοιμάζουμε λουκούλεια γεύματα για τους εαυτούς μας και ταΐζουμε τα παιδιά μας με αποφάγια. Κι αυτό επειδή επικρατεί η νοοτροπία ότι οτιδήποτε το παιδικό είναι απλούστερο, ευκολότερο, φτηνότερο και υποδεέστερο του αντίστοιχου προϊόντος για ενήλικες». 

Τη μεταφορά σε τρισδιάστατα κινούμενα σχέδια σκηνοθετεί ο Παναγιώτης Ράππας σε σενάριο του Ευγένιου Τριβιζά και μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου. Τα τραγούδια της ταινίας ερμηνεύουν η Φωτεινή Δάρα και ο Μπάμπης Τσέρτος, το παιδί σχεδίασε ο Γερμανός σχεδιαστής Uli Meyer (σχεδιαστής της ταινίας «Who Framed Roger Rabbit»), ενώ συμμετέχουν δανείζοντας τις φωνές τους οι Θοδωρής Αθερίδης, Παύλος Κοντογιαννίδης, Μιχάλης Μητρούσης, Δημήτρης Πιατάς, Παύλος Χαϊκάλης και Τάκης Τζαμαριάς. Το παραμελημένο δέντρο ζωντανεύει με τη φωνή του ο Διονύσης Σαββόπουλος, το αγοράκι η Δανάη Σκιάδη και τη Ρωσίδα πριγκίπισσα η Μαρία Ναυπλιώτου.

η φωτογραφία απο το βιβλίο με την υπέροχη εικονογράφηση του Νικόλα Ανδρικόπουλου.Εκδόσεις Καλέντης



Ολόκληρο το "παραμύθι" εδω 

πηγη youtube : zootnikos
πληροφορίες Σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε ΑνΑττικής

"επανάληψη" από 1-1-2015

με τροχιά την επικοινωνία και θέληση για το διάβα στο απέναντι (βίντεο)

Των ανθρώπων οι κοινότητες
Από την εποχή των Ίνκας ,και κάθε χρόνο ,οι τοπικές κοινότητες και απο τις δύο πλευρές του ποταμού ανακατασκευάζουν τη γέφυρα στο Apurimac River Canyon του Περού μέσα σε τρεις μέρες, χρησιμοποιώντας μόνον ξερά χόρτα. Η κάθε κοινότητα εργάζεται απο τη δική της πλευρά "γεφυρώνοντας" το κενό προς τους απέναντι .

Κατόρθωμα του ανθρώπου ,με τροχιά την επικοινωνία και θέληση για το διάβα στο απέναντι .Αυτό δεν είναι τα γεφύρια ;

όταν με χρειάζεσαι θα είμαι εκεί μαζί σου..

Άλλαξε τον κόσμο: τό´χει ανάγκη…
Xρειάζονται πολλά, τον κόσμο για ν’ αλλάξεις:
Oργή κι επιμονή. Γνώση κι αγανάχτηση.
Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά.
Ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία.
Kατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.
Mονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς
την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε.
Μ.Μπρέχτ

διαφημιστικό διάλειμμα

 Ντολμαδοπαρασκευαστής

το βιντέο απο τουίτερ @vnephthys

τὴ σιωπὴ μὲ σέβας ἀνατέμνει

Αυτά ..

Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι
και λοιποί ιθαγενείς
χώρεσαν σ' ένα τσουβάλι και στον πάτο του εμείς.

Οικονομικοί δολοφόνοι:Εκπληκτικό animation που εξηγεί τη βρώμικη δουλειά τους

«Εμείς οι οικονομικοί δολοφόνοι, είμαστε οι πρώτοι που μπορέσαμε να φτιάξουμε μια παγκόσμια οικονομική αυτοκρατορία, μυστική.» Λέει ο John Perkins, ένας οικονομικός δολοφόνος που είχε ηγηθεί σε αποστολές στη Λατινική Αμερική.

Τι κάνουν λοιπόν οι οικονομικοί δολοφόνοι; Βρίσκουν μια χώρα με πολλές πλουτοπαραγωγικές πηγές, δανείζουν στην χώρα αυτή πολλά χρήματα από την παγκόσμια τράπεζα ή κάποια αντίστοιχη, τα χρήματα δεν πηγαίνουν ποτέ στη χώρα, αλλά στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που «επενδύουν». Οι εταιρείες αυτές κάνουν έργα, τα οποία απολαμβάνει ένα πολύ μικρό ποσοστό των κατοίκων, καθώς οι περισσότεροι δεν έχουν την άνεση να τα αποκτήσουν και να τα οικειοποιηθούν.

Μετά, ολόκληρος ο λαός και η η χώρα βρίσκεται χρεωμένη, και καθώς δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της, οι οικονομικοί δολοφόνοι ξαναπάνε, και την εκβιάζουν. «Αφού δεν μπορεί να μας πληρώσει, την εξαναγκάζουμε να μας δίνει τα αγαθά που παράγει (πετρέλαιο, αέριο, χρυσό) σε εξευτελιστικές πηγές, την βάζουμε να ψηφίζει υπέρ μας στον ΟΗΕ και σε διεθνείς οργανισμούς, και να τοποθετούμε στρατιωτικές βάσεις στο έδαφός της. «

Όταν αποτυγχάνει αυτό, τότε βρίσκουμε έναν τρόπο να ανατρέψουμε ή να δολοφονήσουμε τους ηγέτες της, και αν αποτύχει και αυτό, όπως στο Ιράκ, τότε στέλνουμε τον στρατό.

Ο Perkins δεν θεωρεί ότι γι αυτό φταίει ο καπιταλισμός γενικά, αλλά ο συγκεκριμένος καπιταλισμός που εφαρμόζεται παντού σήμερα, και που έχει δημιουργήσει έναν εξαιρετικά άδικο, ασταθή, και επικίνδυνο κόσμο.

Συνεχίζει λέγοντας ότι γνώρισε πολλούς ένοπλους αντάρτες (τρομοκράτες τους ονομάζει ο ίδιος) αλλά ότι δεν γνώρισε κανέναν που ήθελε να γίνει «τρομοκράτης».

«Είναι απελπισμένοι άνθρωποι» τονίζει, και συνεχίζει λέγοντας πως «αν θέλουμε να απαλλαγούμε από την τρομοκρατία, πρέπει να απαλλαγούμε από τις ρίζες αυτού του καρκινώματος που διαλύει το σύστημα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να καταλάβουμε, ότι δεν μπορούμε σήμερα να μιλάμε για εθνική ασφάλεια, χωρίς να καταλάβουμε ότι όλος ο πλανήτης είναι το σπίτι μας».

Απο : hitandrun

Ανασα...

Με τ'αστεράκι της Αυγής..

... έρχεται ο Πουκ να ξεδιαλύνει τα μάγια της νύχτας...η Τιτάνια να ξαναφέρει τη σημασία του έρωτα...και  ο Ομπερον μια στάλα να στάξει ποθοσαϊίτιά .
  Ηνύχτα πέρασε κι ο κόσμος γυρίζει στο προαιώνιο σφοντύλι...

Καλημέρα ,πιο λαμπρή  απ'αστροφεγγιά :)

 

Σαράντα χρόνια Νέα Δημοκρατία ...

«κάθε στιγμή να ζεις του Κόσμου». Καλό μήνα

Ο ήλιος πήρε να ψηλώνει
του πεύκου δάκρυζε η φλούδα
Σεπτέβρης κι ήθελε σεντόνι
και γεια σου Αύγουστε Ιούδα.

Γλυκά φυσούσε τ' αεράκι
στα χάδια που έλειψαν μεσίτης
μα δίπλα σ' ένα φυλλαράκι
γλεντά τη μεταμορφωσή της.
Μια άσπρη νύφη πεταλούδα
μπορεί και να 'χε κι άλλο χρώμα
καρδια μου γιόρταζε, τραγούδα
σερνόσουν ως εχθές στο χωμα.

Ο ήλιος σκόρπαγε χρυσάφι
λουλούδια ευώδιαζαν και φρούτα
μα εκείνη έλεγε νισάφι
τα χόρτασες καρδιά όλα ετούτα.

Το «αύριο» δες που περιμένει
εκεί θα ζήσεις τη χαρά σου
θα πας παντού στην Οικουμένη
με τα καινούργια τα φτερά σου.

Χαζή κουβέντα και σενάριο
που παίρνει Όσκαρ στην οδύνη
πολλά που υπόσχεται το αύριο
μα τίποτε ποτέ δε δίνει.

Εμένα ρώτα με, που είδα
τι θέμα μου 'βαλε ο Θεός μου
να γράφω χρόνια στη σελίδα
«κάθε στιγμή να ζεις του Κόσμου».

μουσική: Petru Guelfucci
στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου

Χρωματοφοβία

 Το Chromophobia ( Χρωματοφοβία )  είναι μία μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων του βέλγου σχεδιαστή Ραούλ Σερβέ, γνωστού στην Ελλάδα μόνο από τη μεγάλου μήκους ταινία του Taxandria (1994), που βασιζόταν στo κόμικ Les Cites Obscures του επίσης βέλγου Francois Schuiten. Γυρισμένο το 1966, περιγράφει τη σταδιακή εξόντωση κάθε χρώματος από μία ομάδα στρατιωτικών, αλλά και την αντικαθεστωτική δράση ενός μικρού κοριτσιού, με τη βοήθεια ενός λουλουδιού-πιερότου κι ενός ζωγράφου.
 Ο Σερβέ καταφέρνει με πολύ βατό και καίριο τρόπο να φτιάξει μια αστεία παραβολή ενάντια στα ολοκληρωτικά στρατιωτικά καθεστώτα της εποχής και να κερδίσει το βραβείο καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων στο Φεστιβάλ Βενετίας της ίδιας χρονιάς. Διαχρονική και απολαυστικά αστεία, δεν είναι απλά cult, αλλά κλασική.

 Πηγή: doctv.
 

 και ζυμώνω τα χρώματα, όχι σαν να ’ναι να ειπώ ή να γράψω,
αλλά σα να ’μαι ο παντοκράτορας ενός μεγάλου περιβολιού
 και να θέλουν τα χέρια μου να υφάνουνε κρίνα…

Ν.Βρεττάκος

This land is mine...

 Η ιστορία των πολέμων στη γη που ονομάζεται Ισραήλ ,Παλαιστίνη , Canaan , Ανατολή, απο την εποχή των σπηλαίων μέχρι σήμερα...

 

Μαγικός είναι ο κόσμος κάτω απ'το νερό

.

Μεταρρύθμιση είναι οι αντιγραφείς να βραβεύονται ,επιτέλους ,μετ'επαίνου !!! (βίντεο)

 Κεντρικό  δελτίο ειδήσεων  του ΣΤΑΡ με παρουσιάστρια τη Ζαχαρεα  και  ρεπορτάζ απο  την αποφοίτηση του κολλεγίου Αθηνών .Ανάμεσα στους απόφοιτους ο γιός Ρουσόπουλος αλλά και ο γιος του Πρωθυπουργού ,αντιγραφέας και βραβευμένος .Κ.Σαμαράς

Σχετικά  εδω  

Γ. Κασιμάτης:“Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα”

Είναικατανοητό ότι κάποιοι έχουν αμφιβολίες….
Είναι κατανοητό ότι κάποιοι ευελπιστούν και ελπίζουν…
Είναι κατανοητό πως είναι φρικτή η αλήθεια που γνωρίζουμε -αν και μας την κρύβουν- και δεν θέλουμε να την πιστέψουμε, να την αποδεχθούμε.

Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα, με πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο και με εναλλαγές στην θέση του κατ’ επίφασην πρωθυπουργού.

Το πολιτικό σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι συμβαίνει, όπως γνωρίζει πάρα πολύ καλά σε τι έχει συναινέσει, ενώ γνωρίζει πάρα πολύ καλά και την κατάληξη των όσων μέχρι σήμερα ζούμε.

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και η χώρα παραδόθηκε άνευ όρων σε καρτέλ οικονομικών συμφερόντων, σε συμφέροντα τρίτων χωρών και αποτελεί ταυτόχρονα το μέγιστο “πείραμα” της νέας τάξης πραγμάτων για την απόλυτη κατοχή μίας χώρας χωρίς να προηγηθεί πόλεμος.

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και οι πραξικοπηματίες κυβερνούν ενώ ταυτόχρονα μετέχουν σε σχέδιο ολικής απώλειας της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ από όλους εκείνους που γνώριζαν πως η θέση τους για το υπόλοιπο της ζωής τους είναι σε κάποιο κελί μίας υπόγειας φυλακής και αντάλλαξαν την τιμωρία τους με την δική μας δουλεία και με την άλωση της χώρας εις το διηνεκές.

Αυτούς τους πραξικοπηματίες πρέπει να τους απομακρύνουμε εμείς, γιατί δεν θα το κάνει κανένας άλλος για εμάς.

Είτε το πιστεύουμε, είτε όχι, όλοι γνωρίζουμε πως είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου…
Ή αυτοί, ή εμείς.

Όταν ακούς τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Γιώργο Κασιμάτη, ένα άτομο απ’ τα πιο γνωστά στελέχη του ΠΑΣΟΚ (Το χρονικό διάστημα 1981-89 ήταν υπεύθυνος του νομικού γραφείου του Αντρέα Παπανδρέου να σου λέει ότι «Εχουμε καθεστώς εκτός νόμου, ζούμε κάτω υπό κατοχή, κάτω από πραξικοπηματική εξουσία», τι άλλο χρειάζεσαι για να παλέψεις για να φύγει όσο πιο γρήγορα γίνεται η εγκληματική συμμορία που ξεπουλάει την χώρα και εξαθλιώνει το λαό της;

πηγη : noznewz

Χαρειτε ειναι διαταγή ! Καλό μήνα ! (βίντεο)

2 Νοεμβρίου 1934. Ένα χωριό στην Ανατολία:
 
Εκείνα τα χρόνια η Κυβέρνηση της Τουρκικής Δημοκρατίας είχε απαγορεύσει την αναμετάδοση τουρκικής μουσικής στο ραδιόφωνο. Ο σκοπός τους ήταν διαδοθεί η δυτική μουσική. Η νεαρή δημοκρατία ανυπομονούσε να καθιερώσει την "αλά φράγκα", τη δυτική κουλτούρα, στη θέση της "αλά τούρκα", της ντόπιας κουλτούρας...

Η πολιτική εξουσία που απαγορεύει τη μουσική των λαών, την κουλτούρα, τον τρόπο ζωής τους, πάντα φαντάζει αλλόκοτη έναντι της ζωής.

Σενάριο και Σκηνοθεσία
Sinan Çetin
Μετάφραση: trellokoula
Απο Λευτέρης Τηλιγάδας
 

Χαρείτε ειναι διαταγή ! Καλό μήνα

2 Νοεμβρίου 1934. Ένα χωριό στην Ανατολία:
 
Εκείνα τα χρόνια η Κυβέρνηση της Τουρκικής Δημοκρατίας είχε απαγορεύσει την αναμετάδοση τουρκικής μουσικής στο ραδιόφωνο. Ο σκοπός τους ήταν διαδοθεί η δυτική μουσική. Η νεαρή δημοκρατία ανυπομονούσε να καθιερώσει την "αλά φράγκα", τη δυτική κουλτούρα, στη θέση της "αλά τούρκα", της ντόπιας κουλτούρας...
 
Η πολιτική εξουσία που απαγορεύει τη μουσική των λαών, την κουλτούρα, τον τρόπο ζωής τους, πάντα φαντάζει αλλόκοτη έναντι της ζωής.
 
 Σενάριο και Σκηνοθεσία
Sinan Çetin
Μετάφραση: trellokoula
 Απο Λευτέρης Τηλιγάδας 
 

Η συνθήκη του Μάαστριχ σε 5.30 (βίντεο)